Վիկտոր Դալլաքյանի օյինբազություններն արդյունք չեն տալիս

Հայաստանյան նախընտրական շրջանի վայրիվերումները բնորոշ են միայն հայերին․ միություններ, բաժանումներ, ամուսնություններ՝ կարճատև կամ երկարատև, ամուսնալուծություններ և այսպես շարունակ։

Ետ դառնանք և հիշատակենք Վիկտոր Դալլաքյանին, ով հրաժարվեց Սերժ Սարգսյանից՝ ավելի շատ մտամոլոր քաղաքական գործիչների աչքերին թոզ փչելու համար, սակայն տարիներն անգամ Պարույր Հայրիկյանին են հասունացրել, սակայն Դալլաքյանը մնաց Դալլաքյան․ նրա օյինբազությունները կարծես արդյունք չեն տալիս։

Անգամ ասում են՝ Գագիկ Ծառուկյանն է հրաժարվել նրանից, դե… ճաշակով չէ։

Կարելի է պատկերացնել՝ ժողովրդավար, բարեհոգի Ծառուկյանն է հրաժարվել նրանից։ Թեև հայտարարել է, որ «իրենց հարաբերությունները մտերմիկ են, սակայն գործը դրանից այն կողմ չի անցնում»։

Նրան չօգնեց անգամ Ծառուկյանի և Սեյրան Օհանյանի հանդիպումների կազմակերպչի դերը։ Նա դուրս եկավ Օսկանյան-Օհանյան դաշինքից, հարազատ հոգի է ման գալիս։

Ի վերջո, սակայն, ի՞նչ է ուզում այս աշխարհից աշխարհից մոռացված Վիկտոր Դալլաքյանը։

Չար լեզուներն ասում են, որ նա «գաղտնի սահմանադրություն» ունի՝ ըստ ՀՀԿ-ի, որ ամեն պահի հանում կարդում է, որ չմոռանա: Դե… սահմանադրություն է, գուցե փոխել են, և նա պետք է պատրաստ լինի։ Ասում են, սակայն, նա մի փոքր շեղվել է սահմանադրությունից, դե հայ է, չէ՞, նա որոշել է բացահայտումներ կատարել հայ նախընտրական դաշտի պղտորաջրում։

Իհարկե, ազնվության համար պետք է նա իրենից սկսի, քանի որ շատ հետաքրքիր բացահայտումներ կանի ինքն իր մասին, սակայն նա, չգիտես՝ ինչու, որոշել է խալխի լվացքը տանել լվացքատուն։ Ավելին՝ որոշել է սրա-նրա կապերի, գիշերային շշուկների, ստվերային գործարքների մասին բարձրաձայնել։

Հետաքրքիր է՝ նա կարո՞ղ լսող սարքեր է դրել հայ քաղաքական գործիչների վրա և տեղյակ է բոլորի կապերից ու պայմանավորվածություններից, մթության քողի տակ հանդիպումներից։

Նա իր «սև գործն» անելուց հետո որոշել է քաղաքականություն անել Հովիկ Աբրահամյանի հետ, ում հետ նա ունի բարեկամական կապեր՝ անձնական հողի վրա։

Ինչպես երևում է՝ Վիկտոր Դալլաքյանի քաղաքական հանգրվանը քաղաքականության կուլիսներում գործող նախկին վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանն է, ով հայտնի է կատարյալ մեքենայություններով։

Եթե Դալլաքյանը պետք էր Հովիկ Աբրահամյանի «դոստը» դառնար, զբաղվեր անդրկուլիսային մեքենայություններով, հանգիստ կարող էր մնալ ՀՀ նախագահի ներկայացուցիչն Ազգային ժողովում․ կատարյալ պաշտոն նրա համար։ Այժմ նրան ո′չ տեսնում, ո′չ լսում են, իսկ այն ժամանակ գոնե հիշում էին։

NEWSPRESS.am