Ծառուկյանը Նալբանդյանին աչքով է արել
Երեկ հերթական անգամ ցուցադրում էին Գագիկ Ծառուկյանի ինքնահարստացման ճանապարհը, որը տնտեսության զարգացման դասական ճանապարհն է։
Հետաքրքիր է այն, որ այդ ճանապարհը Գագիկ Ծառուկյանին հայտնի է, սակայն ՀՀ տնտեսությամբ զբաղվող բազմաթիվ գիտնականներ, տնտեսագետներ գլուխ են կոտրում, սակայն այդպես էլ չեն կարողանում գնալ Գագիկ Ծառուկյանի հարստացման հանելուկը։
Երևի պետք է խորհուրդ տալ, որ Ծառուկյանը դասագիրք գրի՝ ինչպես զարգացնել տնտեսությունը. բարձրագույն ուսումնական հաստատություններում կուսումնասիրեն, կուսուցանեն, չի բացառվում, որ ատենախոսություններ գրվեն այդ թեմայով։
Իսկ ընդհանրապես Գագիկ Ծառուկյանի ֆենոմենը հետաքրքիր է՝ ոչ միայն ինքնահարստացման առումով։
Ողջ քաղաքակիրթ աշխարհը քննադատում է Բելառուսին՝ Լապշինին Ադրբեջանին հանձնելու համար, իսկ նույն ժամանակ ցուցադրվում է Լուկաշենկո-Ծառուկյանի բարեկամության մասին տեսանյութը։
ԱԳ նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը ոչ թե պետք է անատամ հայտարարություններ աներ, այլ դիմեր Գագիկ Ծառուկյանին, վերջինս կզանգեր Լուկաշենկոյին, ով ավելի ճիշտ որոշում կկայացներ, քան Բելառուսի դատարանները, և երևի թե Լապշինին չարտահանձնեին։
Ի դեպ, ցուցադրելով Ծառուկյան-Լուկաշենկո բարեկամության կադրերը՝ Ծառուկյանը ևս մեկ անգամ հիշեցրել է մասնավորապես ԱԳ նախարար Էդվարդ Նալբանդյանին՝ իրեն դեսպանի կարգավիճակով Բելառուս ուղարկելու կամ առնվազն հեռախոսով Լապշինի համար բարեխոսելու համար։
Այնուամենայնիվ, իր ձեռքի եկածը Ծառուկյանն արել է, սակայն, ինչպես տեսնում ենք, Նալբանդյանը պարզապես գլխի չի ընկել, թե այդ բարդ դիվանագիտական աշխատանք անելու համար պետք էր պարզապես Ծառուկյանին խնդրել։ Դե Նալբանդյանը գլխի չէր ընկել, իրեն հո չե՞ն սպանի դրա համար, մարդը ժեստերի լեզուն դիվանագիտական դպրոցում չի սովորել, «թռել է» դասից։ Իսկ դասից փախուստի համար Հայաստանը կանգնեց լուրջ խնդրի առաջ։
Բայց Ծառուկյանին ևս մեղադրել չենք կարող, որ Լուկաշենկոյին չէր զանգել, նա նախ ուզում էր Նալբանդյանի բերանի գոլն իմանալ։ Կհարցնեք՝ իմացա՞վ, կպատասխանենք՝ Նալբանդյանն անգամ բերանը չէր բացել, որ Ծառուկյանն իմանա Նալբանդյանի բերանը գոլ է, թե՞․․․։
Կարճ ասած՝ դիվանագիտություն սովորել է, թեկուզ Ծառուկյանից, չէ՞ որ նրա կառուցած տնտեսությունը նրան միլիոններ է բերում, չի բացառվում, որ դիվանագիտության մեջ էլ դափնիների արժանանա։
Ասացվածքն ասում է՝ ինչքան ապրես, այնքան կսովորես, դե Նալբանդյանը սովորել չի ուզում, իսկ ինչքան գիտենք, ՀՀ-ում մահապատիժը վերացրել են։ Նալբանդյանի բախտն ուղղակի բերել է, նա կարող է չսովորել, դիվանագետ չլինել, բերանը ջուր առնել-կանգնել, իսկ դրա համար նրան ոչ ոք չի սպանելու․ իսկական բախտավորություն։