Հովիկ Աբրահամյանի ծննդյան օրը ճակատագրական էր մարզի համար
Դեռևս 60-ը չբոլորած Հովիկ Աբրահամյանը, իր ծննդյան օրը՝ հունվարի 24-ին, կայացրեց այնպիսի մի որոշում, որը թեև կառավարության կողմից հաստատված չէր, սակայն մարզում այն անմիջապես իրականացրին. հրաժարվեց ՀՀԿ-ից։
Մարզի ականավոր, պակաս ականավոր, հայտնի-անհայտ ՀՀԿ-ականները դուրս եկան ՀՀԿ-ից, կարծես մարզի վրայով ՀՀԿ ջրհեղեղն էր անցել։
Հայ իրականության մեջ այս իրավիճակն այնքան էլ տարօրինակ չէ, որքան որ պետք է լիներ, այստեղ խնդիրն այն է, որ քաղաքական կուսակցություններում մարդիկ են, որոնց միայն անձնական շահն է հետաքրքրում, ոչ թե «ժողովրդի համար, երկրի համար, ազգի համար, հանուն ժողովրդի ու երկրի»։ Բառեր, որոնք այդքան սիրում են կրկնել գործիչները։
Արարատի մարզպետի պաշտոնից հրաժարվեց Հովիկ Աբրահամյանի մտերիմ Ռուբիկ Աբրահամյանը, և նրա տեղը զբաղեցրեց նախկին Արարատի մարզպետ, Բնապահպանության նախկին նախարար Արամայիս Գրիգորյանը։
Նման նշանակմանն անգամ Կարեն Կարապետյանն էր կողմ, գոնե առերես։ Անգամ Ալիկ Սարգսյանն է դուրս եկել ստվերից։
Հիմա կուսակցություններում այնպիսի խառնաշփոթ է, որ շունը տիրոջը չի ճանաչի։ Ելումուտ են անում, գնում-գալիս են, դոստ-բարեկամ են փնտրում, ինտրիգներ են հյուսում․ հայաստանյան նախընտրական կյանքն անցում է ՀՀ ընտրություններին համապատասխան՝ փոքրիկ շեղումներով։
Պարզվում է նաև, որ Հովիկ Աբրահամյանի ծննդյան օրվա որոշումը ոչ միայն արտաշատցիների համար էր ճակատագրական․ այս օրերին ով որտեղ կարող էր, ինչպես կարող էր գնաց-տեղավորվեց։ Կան մարդիկ, որոնց չընդունեցին, քանի որ մուրը վրաները չափից շատ էր, կան մարդիկ, որոնց տանիք տվեցին։ Արտաշատցիներն էլ տարբերակ ունեն՝ գնում են խնամու մոտ․ մինչև ընտրությունները տեղավորվում են՝ ով որտեղ կարող է։
Այնպես որ՝ ճիշտ են ասում, որ ՀՀԿ-ն բազմաթիվ անդամներ ունի․ ով էլ գնա, որտեղ էլ գնա, ինչ նոր կուսակցություն էլ կազմի մեջ լինի՝ հոգով, սրտով ու մարմնով մնում է ՀՀԿ-ական։
Հովիկ Աբրահամյանը հեռացել է ՀՀԿ-ից, սակայն չար լեզուներն ասում են, որ նա դեռ վերադառնալու է։