Ո՞ւմ աչքերին է ուզում թոզ փչել Օհանյանը՝ իր անհեթեթ հայտարարությամբ

Պաշտպանության նախկին նախարար Սեյրան Օհանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում հանդես է եկել «ցնցող» ելույթով ու խոսել երկրում տիրող վիճակի մասին այնպես, կարծես հենց նոր աչքերը բացեց ու ամեն ինչ տեսավ:

Նա հայտարարել է, թե «Պատասխանատվություն կրելով ինձ վստահված ոլորտի, բանակի խնդիրների, մեր զինծառայողների համար՝ ես ի պաշտոնե իրավասու չէի և չէի կարող միջամտել պետության մյուս կառույցների գործունեությանը»։

Նախ արդարության համար պետք է նշենք, որ ոչ-ոք չի կարող արգելել կառավարության և Անվտանգության խորհրդի ոչ մի անդամի, եթե նա միջամտում է պետական կառավարման ոլորտի ցանկացած բնագավառի վերաբերյալ որոշումներ կայացնելու հարցին: Հարկավոր է բարի կամքի դրսևորում: Սա մի կողմից, մյուս կողմից էլ` կարելի է կարծել, թե Օհանյանն իրեն վստահված ոլորտի հարցերը լուծել է:

Մի հարցնող լինի՝ այդ ի՞նչ է արել իր բանակի ու զինծառայողի, երկրի պաշտպանության համար, որ ոչ-ոք այդպես էլ չտեսավ:

Կամ գուցե Սեյրան Օհանյանի պատկերացմամբ՝ պատասխանատվությունն ու նախարարի գործունեությունն այլ նշանակությո՞ւն ունի. գուցե նրա համար պատասխանատվությունը սահմանափակվում է նախարարի աթոռին նստելով և իր սիրասուն տիկնոջ բազմագույն հագուստի ու ծաղիկների ֆոնին սելֆիներ անելով:

Գուցե նախարարին չեն զեկուցել, ու նա չի իմացել, որ բանակն սպառազինման կարիք ունի, որ բանակին զենք է հարկավոր, որ բանակի խելքը գլուխ է պետք է բերել, որպեսզի կորուստներ չլինեն, ո՛չ թշնամու, ո՛չ էլ թիկունքի կրակոցից: Գուցե նրան թվացել է, թե այդ ամենի ու էլի շատ ուրիշ բաների կարիքը չունի բանակը, ու նախարարություն մտած փողերը կարող է ուղղել իր կարիքներին:

Կարող է՝ ասենք՝ իր համար ապարանքներ կառուցել, ու հետո էլ, առանց ամոթի, իր ընկերների միջոցով հայտարարել, թե տուն չունի ու վարձով է ապրում: Մինչդեռ նույն այդ «վարձով ապրող» ընտանիքի տիկինը՝ Ռուզաննա Օհանյանը, ըստ մեզ հասած տեղեկությունների, Ֆրանսիայում հզոր բժշկական կենտրոն է բացել, իսկ թե ի՞նչ փողերով՝ չի քննարկվում:

Սա խեղկատակություն է… ո՞ւմ աչքերին է ուզում թոզ փչել Սեյրան Օհանյանը՝ իր անհեթեթ հայտարարությամբ. սևազգեստ մայրերի՞, ովքեր արդեն տարիներ շարունակ իշխանության դռները թակելով՝ արդարություն են պահանջում խաղաղ պայմաններում զոհված իրենց տղաների սպանության գործը բացահայտելու համար: Ու որոնց թիվն ավելանում է: Հայ ժողովրդի՞ն է ուզում խաբել, ովքեր քառօրյա պատերազմի ականատեսը եղան: Ի՞նչ կլիներ Օհանյանի պատասխանատվության տակ գտնվող բանակի և մեր երկրի պաշտպանության վիճակը, եթե չլիներ ժողովրդի անկոտրում կամքն ու հավաքական ուժը…

Եթե պաշտպանության նախկին նախարարը խոսում է ոլորտի պատասխանատվությունից, ապա պետք է որ հասկանա՝ հայ զինվորների թափված արյան պատասխանատվությունը ևս իր վրա է: Ու եթե դեռ երեկ իշխանության մեջ էր, իսկ այսօր՝ իշխանության դեմ` ընդդիմություն է խաղում (ինչը տրագիկոմեդիա է), դա ամենևին էլ չի նշանակում, թե իր ձեռքերն արյոնոտ չեն, ու ինքը պատասխանատվություն չի կրելու զինվորների թափած արյան համար:

Եկել ու ի՞նչ է ասում՝ ժողովուրդ ջան, ես չգիտեի մեր «թուլացած տնտեսության», «ահագնացող արտագաղթի», «ժողովրդի հուսալքության», «իշխանության հանդեպ աճող հասարակական անվստահության», «աղքատության մակարդակի՝ արդեն ազգային անվտանգության համար վտանգավոր ցուցանիշը հատելու» մասին: Սա՞ է հայտարարում Օհանյանը:

Իսկ ինչո՞ւ իր պաշտոնավարման տարիներին չէր հայտարարում այդ մասին, հերթական տան շինարարությո՞ւնն էր կիսատ մնացել, թե՞ տիկին Օհանյանը դեռ բոլոր թանկարժեք զգեստները չէր ցուցադրել հանրությանը:

Սեյրան Օհանյանը պարզապես ցանկանում է օգտվել քաղաքական իրավիճակից և որոշ քաղաքական դիվիդենտներ շահելով՝ այժմ էլ խորհրդարան մտնել, բայց չի հաշվարկել, որ աթոռը փոխելով՝ հայ զինվորի թափած արյունը չի մաքրվի իր վրայից:

Արմինե Մկրտումյան