ՀՀ–ն Իրանի նախագահին պետք է ներկայացնի տնտեսական համագործակցության լուրջ փաթեթ

Իրանի նախագահի այցը Հայաստան կկայանա դեկտեմբերի 21-ին։ Այդ մասին հայտարարել է Իրանի նախագահական վարչակազմի մամլո քարտուղար Փարվիզ Իսմայիլին։
Մեկօրյա այցի ընթացքում Հասան Ռուհանին կհանդիպի ՀՀ նախագահի հետ և կքննարկի երկկողմ հարաբերությունների զարգացումը։ Նաև երկու երկրների գործարարները կմասնակցեն առևտրային կապերի քննարկմանը։

Իրանի նախագահի այցը պետք է օգտագործվի առավելագույնս`հաջորդ անգամ Հայաստան կարող է այցելել արդեն մեկ այլ նախագահ`Իրանում 2017թ.–ին նախագահական ընտրություններ են, չնայած Թեհրանում վարչակազմերի փոփոխությունը քիչ է անդրադառնում արտաքին քաղաքական, ռազմավարական ուղենիշների վրա, հատկապես բարեկամ ՀՀ–ի հարցում։

Առաջին`Հայաստանի համար գերնպատակ պետք է լինի իրանական ներդրումների ներգրավումը թե ազատ տնտեսական գոտիներում ու համատեղ նախագծերում`հատկապես Սյունիքում`ռազմավարական, կենսական նշանակություն ունեցող մարզում արտագաղթը դադարեցնելու և տեղում նոր աշխատատեղերի ստեղծման հարցում։ Այդ մարզը սահմանակցում է Իրանին ու ցանկացած տնտեսական փոխգործակցություն շահավետ կլինի լոգիստիկայի ու տեղափոխման ծախսերի հետ կապված։

Երկրորդ կարևոր հանգամանքը`Իրան–Հայաստան երկաթգծի կյանքի կոչումը`Իրան–Ադրբեջան երկաթգծի հաջորդ տարի շահագործումից հետո մնում է արդյոք Երևանի ու Թեհրանի առաջնահերթյուններից շարքում, եթե այո, ապա որտեղից պետք է գտնել ֆինանսավորում։ Երևանի համար դա կյանքի ճանապարհ է, ելք դեպի Իրան ու Պարսից ծոց, իսկ Թեհրանը կախվածության մեջ չի ընկնի Ադրբեջանի տարածքով տարանցման հարցերում`դիվերսիֆիկացնելով Սև ծով ու Եվրոպա դուրս գալու ելքեր նաև ՀՀ–ի հաշվին։
Ամենակարևորը`տնտեսականին զուգահեռ պետք է նոր էջ բացել նաև ռազմական համագործացկության առումով`Իսրայել–Ադրբեջան ռազմավարական դաշինքին արձագանքելու համար։ Ռազմա–տեխնիկական համագործակցությունը պետք է արտահայտվի թե համատեղ ռազմական ձեռնարկությունների ստեղծմամբ, թե զորավարժություններով ու Իրանից էժան գներով համապատասխան զինատեսակներ գնելով`ՌԴ–ից և այլ կենտրոններից միակողմանի կախվածություն չունենալու համար։

Իրանի նախագահին Երևանում պետք է կոնկրետ տնտեսական փաթեթ և առաջարկություններ ներկայացվեն`տնտեսական բաղադրիչը Թեհրան–Երևան հարաբերություններում զիջում է քաղաքական, աշխարհաքաղաքական և հումանիտար կապերին։