Կառավարական անեկդոտ՝ զբոսաշրջիկների մասին

Արդեն քանի տարի է՝ փորձում են Հայաստանում զբոսաշրջություն զարգացնել, սակայն ինչ ասել է զարգացնել զբոսաշրջությունը, այն դեպքում, երբ ինչ ասել է զարգացնել՝ հստակ պատկերացում չկա:

Այսօր էլ ՀՀ տնտեսական զարգացման և ներդրումների նախարարության Զբոսաշրջության պետական կոմիտեի նախագահի ժամանակավոր պաշտոնակատար Զարմինե Զեյթունցյանը խոսում է հայեցակարգի ձևավորումից և երկրի ճանաչելիությունից:

Միակ բանը, որ արվեց ոլորտում՝ վարկեր ներգրավելն է ու բյուջեից գումարներ վատնելը: Պետբյուջեից հայկական բրենդի ձևավորման համար տրամադրվեց 150 հազ. դոլար, մոտ 250 հազար դոլար ամերիկյան կողմը տրամադրեց և ի՞նչ՝ ոչինչ:

Աշխատանք, որ պետք էր վաղուց իրականացվեր, ի դեպ, առանց հայեցակարգի էլ հնարավոր է պարզապես ենթակառուցվածքները զարգացնել, հարգել սեփական մշակույթը, աշխարհին ներկայացնել ոչ միայն եկեղեցիները, ի դեպ, մաքուր ներկայացնել, զբոսաշրջիկներին հնարավորություն տալ մատչելի կեցավայրերից օգտվել, ունենալ վայելուչ սերվիս: Ի վերջո, ունենալ հասարակական զուգարաններ: Բոլորն են հիշում տխրահռչակ բիոզուգարանները. 350 հազար դոլար արժեցող բիոզուգարանները ո′չ 350 հազար դոլարի էին, ո′չ էլ նպատակին ծառայեցին:

Հավելենք նաև, որ զբոսաշրջիկների թիվը միշտ էլ ավելի բարձր են ցույց տվել, քանի որ այդպես է պետք, իսկ թե իրականում քանի զբոսաշրջիկ է գալիս Հայաստանը՝ չի ներկայացվում: Անգամ հարազատ օջախ վերադարձողներին են ներկայացնում որպես զբոսաշրջիկներ, դարձյալ՝ պետք է:

1.2 մլն զբոսաշրջիկ, չէ մի չէ: Զբոսաշրջիկները, այն էլ մեկ միլիոն, այդ որտեղի՞ց եկան և որտե՞ղ գնացին, որ ոչ ոք չտեսավ: Ինչ-որ մեկը նստել, թիվ է հնարել, որն էլ հրամցվում է հանրությանը, առաջին հերթին՝ ՀՀԿ-ին: Եթե Հայաստան 1 մլն զբոսաշրջիկ գար, ապա դա կազդեր երկրի տնտեսական կյանքի վրա, որը ինչպես կիսամիապաղաղ եղել է, այնպես էլ մնացել է:

Այս ամենը թղթի վրա գրելուց օգուտ չկա, գրելով հարցը չի լուծվի:

Ինչպես երևում է, Զարմինե Զեյթունցյանը նախորդներից դաս չի քաղել, նշել է, որ 2017թ. ծրագրային ծախսերի մոտ 70 տոկոսն ուղղվելու է երկրի ճանաչելիության բարձրացմանը: Իսկ ի՞նչ եղան այն գումարները, որոնք ուղղված էին երկրի ճանաչելիության բարձրացմանը, չբարձրացա՞վ ճանաչելիությունը: Յուրաքանչյուրը գալիս է պաշտոնի, պարզապես զբաղվում է ջուր ծեծելով. հայեցակարգ է գրում, որպես կանոն, ոչ օգտակար՝ ճանաչելիությունը բարձրացնեն, որը ոչ մի տեղ էլ չի բարձրանում:

Իսկ երկրիս զբոսաշրջությունը դոփում է տեղում՝ հայեցակարգ և ռազմավարություն. նույն հասկացությունները կային 10 տարի առաջ, 20 տարի առաջ և հիմա էլ կան. ոլորտում ոչինչ չի փոխվել: Տեղյա՞կ է Կարեն Կարապետյանը, որ իր կադրերը գնում են նախկինների ապահով ճանապարհով, իսկ զբոսաշրջիկներ չեն գալու Հայաստան՝ միայն հայեցակարգի և ռազմավարության սիրուն աչքերի համար:

NEWSPRESS.am