Տարոն Մարգարյանից քաղաքապետ են կառուցում
Տարոն Մարգարյանը հարցազրույց է տվել. հավատացյալների համար հարցազրույց տվել է, անհավատների համար՝ գրել-տվել են: Եթե ժամանակ ունեք և ընթերցեք հարցազրույցը պարզապես հարց կառաջանա՝ ո՞վ է նա՝ այդ զգայուն ընթերցողը և մտավորականը, այդ բարի և կամեցող անհատը, ով նաև կարողանում է իր մտքերը գեղեցիկ արտահայտել և մատուցել հանրությանը:
Ի վերջո, ո՞վ է այդ անհատը, ով կարողանում է և′ քաղաքականությամբ զբաղվել, եթե դա համարենք քաղաքականությամբ զբաղվել, և′ գիրք կարդալ, զբաղվել մշակույթով:
Երևի պետք չէ հոգուն մեղք անել և ենթադրել, որ Տարոն Մարգարյանի փոխարեն և′ գրում են, և′ մտածում են, և′ կարդում են՝ անգամ գրքեր, սակայն հարցազրույցը կարդալով՝ անհնար է մեղքերի մեջ չթաթախվել:
Հարցազրույցում այնպիսի մտքեր և հերոսներ, և անգամ գրքեր կան, որոնց անգամ ժրաջան ընթերցողը դժվարությամբ կմտաբերի, երևի թե միայն մտավորականը, կամ ծայրահեղ դեպքում՝ գրքի սիրահարը: Եթե Տարոն Մարգարյանը պատկաներ այդ խմբերից մեկին, ապա այդ մասին հանրությունը տեղեկացված կլիներ, կամ էլ կտեղեկացնեին, ինչպես ասում են՝ էն գլխից:
Շուտով քաղաքապետի ընտրություններ են, և փորձում են քաղաքապետից քաղաքապետ կառուցել, այս դեպքում՝ կառուցում են ընթերցասեր և մտավորական քաղաքապետի կերպար:
Ըստ հարցազրույցի՝ նա խորհուրդ է տվել երիտասարդությանը շատ գիրք կարդալ, ի դեպ, քաղաքապետը մոռացել է, որ 38 տարեկան է, և նույն խորհուրդը կարելի է սեփական անձին ուղղել, իսկ Վիլյամ Սարոյանի խոսքերը տառ առ տառ մեջբերելն ավելի քան փաստ է, որ Տարոն Մարգարյան են կառուցում:
Սակայն այսպես մատուցել հանրությանն ընթերցասեր քաղաքապետի կերպարը, այն էլ Ամանորի տոներից առաջ, երևի թե անխղճություն է:
Դեռ պատառ հաց էլ չենք կերել տոնական սեղաններից, որ մարսենք: Մի քիչ ծիծաղելի է, ավելի շուտ՝ տխուր: