Գագիկ Ծառուկյանի այցը Գյումրի կամ Հայաստանի ամոթը

Դեկտեմբերի 11-ին 1988 թվականի երկրաշարժի զոհերի հիշատակը հարգելու համար Գյումրի էր այցելել Գագիկ Ծառուկյանը. «Եկել եմ հարգելու երկրաշարժի զոհերի հիշատակը, ես գյումրեցիներին միշտ հարգել եմ՝ որպես հյուրասեր, ադաթով ժողովուրդ, իմ սերը գյումրեցիների հանդեպ յուրահատուկ է, դրա համար չէի կարող չգալ»,- ասաց Ծառուկյանը։

Նրա այցելության մասին տեղեկացրել էին հատկապես սոցիալապես անապահով գյումրեցիներին։ Ամենափրկիչ եկեղեցու տարածքը մարդաշատ էր։ Բոլորի ձեռքին մի նամակ էր, ու ամեն մեկն ուզում էր անձամբ Գագիկ Ծառուկյանին հանձնել իր նամակը։

Երբ սոցիալապես անապահով գյումրեցիները տեսան Ծառուկյանին՝ սկսվեց հրմշտոց, իրարանցում, իսկ թիկնապահներն էլ փորձում էին ճանապարհ բացել։ Դեռ հուշակոթողին չմոտեցած՝ մի տղամարդ առաջացած հրմշտոցից ընկավ, հետո պարզվեց, որ 55-ամյա տղամարդը շտապբուժօգնության մեքենայով տեղափոխվել է Գյումրի բժշկական կենտրոն, բայց ճանապարհին մահացել է։

Գագիկ Ծառուկյանը ծաղկեպսակ դրեց հուշակոթողի մոտ, բայց հրմշտոցից քիչ էր մնում նաև ծաղկեպսակն ընկներ։

Ամենափրկիչ եկեղեցուց ԲՀԿ նախկին առաջնորդը քայլեց դեպի Սուրբ Յոթվերք եկեղեցի։ Ճանապարհին նորից հրմշտոց էր, իրարանցում, թիկնապահներն ամեն կերպ փորձում էին ճանապարհ բացել։ Գագիկ Ծառուկյանին ուղեկցում էին նախկին ԲՀԿ-ական Վարդևան Գրիգորյանը՝ Գյումրիի մանկավարժական ինստիտուտի նախկին ռեկտորը, ով մասնակցեց Գյումրիի ՏԻՄ ընտրություններին, Մարզպետունի Մարգարյանը, Շիրակի մարզպետարանի շինարարության վարչության նախկին պետ Արտաշես Սարգսյանը և ԲՀԿ-ականները։

Գյումրեցիներից շատերն էին դժգոհ նման վերաբերմունքից ու հրմշտոցից։ Շատերն էին եկել՝ իրենց խոսքն ասելու Գագիկ Ծառուկյանին: Նրանց խոսքով՝ Հայաստանի միակ հույսը Գագիկ Ծառուկյանն է, ու սոցիալական խնդիրները կլուծվեն, եթե Ծառուկյանը ղեկավարի երկիրը, մյուսներն էլ արդարացնում էին նման իրարանցումը, հրմշտոցն ու մարդկանց գետնին ընկնելը՝ նշելով, որ «Նոր տարի է, մարդկանց ձեռքը փող չկա, ուզում են մի երկու կոպեկ խնդրեն, հրմշտում են, որ մի բան ստանան»։

Այս իրարանցման մեջ մի բան էր միայն ընդգծված ու ցավալի՝ ավելի ու ավելի է վատանում գյումրեցու սոցիալական վիճակը, ու եթե մի քանի տարի առաջ շատերի համար նվաստացուցիչ էր խնդրելը, ապա այսօր տնակում ապրողի համար վերացել էր ամեն մի արգելք ու ամոթ, ժողովուրդն ուղղակիորեն վազում էր, ընկնում ու խնդրում օգնություն։