Վարչապետի կադրային քաղաքականության «ծաղկեփունջը»
«Եթե օրենքը ենթադրում է` դատական վճիռը պետք է կատարվի, ապա այն պետք է կատարվի, չնայած նրան, որ կլինեն գոռգոռոցներ, ծանր հոգեբանական և հոգեկան իրավիճակներ, այն պետք է կատարվի»,- ասել է վարչապետի խորհրդական Արամ Վարդևանյանը «Ընտանեկան բռնության մասին օրենքի» նախագծի շրջանակներում։
Նշենք, որ եվրոպական արժեքների շրջանակներում այնքան բուռն է մերձեցման ցանկությունը, որ եվրոպական օրենքներն ընդունվում են առանց տեղայնացնելու և հաշվի չառնելով ազգային մտածելակերպի առանձնահատկությունները։
Եթե եվրոպական երկրներում, որտեղ տարածված է թմրամոլությունը, քիչ չեն ալկոհոլիզմի հանդեպ թուլություն ունեցող ծնողները, երեխաներին ծնողներից վերցնելով՝ գուցե բարի գործ են անում, քանի որ երեխաներին վերցնելով ծնողներից տեղափոխում են բարեկեցիկ միջավայր և երեխային ապահովում նրան անհրաժեշտ բոլոր միջոցներով, ապա Հայաստանի պարագայում ընտանիքը չի կարող է իրավական համակարգի վրա հույս դնել, քանի որ կամայական որոշումների թվով մեր երկիրն առաջամարտիկ է։
Ինչ վերաբերում է Արամ Վարդևանյանի մեկնաբանությանը, որ գոռգոռոցներ կլինեն, կլինեն հոգեբանական պահեր, սակայն դատարանի վճիռը պետք է իրագործվի, նշենք, որ պետք չէ հույսը դնել «արդարադատ» հայ իրավական համակարգի որոշումների վրա, իսկ տնից դուրս երեխայի համար բարեկեցիկ միջավայրը Հայաստանի համար վարդագույն երազանք է, այնպես չէ, որ խոցելի, կամ բռնության ենթարկված ընտանիքներից երեխաներին վերցնելով՝ այս օրենքի շրջանակներում օրենքը բարի գործ է անելու․ այնտեղ, որտեղ երեխային կտեղափոխեն, քիչ կտարբերվի այն միջավայրից, որտեղ գտնվել է:
«Հայաստանում ամուսնալուծության դեպքում երեխային խնամողի վերաբերյալ վեճերը դատարանը լուծում է՝ հաշվի առնելով երեխայի լավագույն շահը, և հաճախ ծնողներից մեկը, որը, ըստ վճռի, երեխայի խնամողը չէ (իսկ այդպես հաճախ լինում է, երբ այդ ծնողը լինում է թմրամոլ, խաղամոլ, դատվածություններ ունեցող և այլն) խոչընդոտներ է ստեղծում վճռի կատարմանը»,- իր ֆեյսբուքյան էջում՝ ի նշան պաշտպանության գրել է Արամ Վարդևանյանը։
Նշենք, որ երիտասարդի հավատն առ անաչառ դատարան, ուղղակի ապշեցնում է, սակայն եվրոպական արժեքների հետևից ընկնելով՝ կտրվել է հայ իրականությունից։ Հայաստանում երեխայի իրավունքները և երեխայի լավագույն շահ ասվածն այնքան հարաբերական են, ինչքան հենց հարաբերականությունը։
Արամ Վարդևանյանը երիտասարդ է և փորձ չունի այս բնագավառում, երևի թե նման օրենքների քննարկման ժամանակ պետք է մասնագիտացած և արհեստավարժ մասնագետներ մասնակցեն, թեկուզ նրա համար, որ իրենց «խելոք» մտքերը հասարակության սեփականությունը չդարձնեն:
Ընդհանրապես մարդիկ ցանկանում են խորհրդականի պաշտոնում ունենալ կյանքի ճանապարհ և տարիներ փորձ ունեցող անձանց, իսկ Հայաստանում կադրային արկածախնդրությունը ո′չ Արամ Վարդևանյանով սկսվել է, ո′չ Արամ Վարդևանյանով վերջանալու է։