Վիգեն Սարգսյանը-Կարեն Կարապետյանը՝ «սև օրվա» համար

Ուզում էին ամեն ինչ լավ լինի, բայց եղավ ինչպես միշտ: Հայաստանում բոլոր գործընթացները գնում են մեկ ուղղությամբ՝ իշխանապահպանություն, իսկ թե դրա ճանապարհին ովքեր կտուժեն, ովքեր կամա-ակամա կուսակցական կդառնան, ովքեր կլքեն պաշտոնները կամ կպաշտոնազրկվեն՝ զրո է մեծ նպատակի առջև:

Իշխանությունները հանուն մեծ նպատակների դաշտ նետեցին նոր խաղացողների՝ հուսալով, որ նոր դեմքերը կփոխեն հանրության վերաբերմունքն իշխանությունների հանդեպ, նաև, ի վերջո, սեր կառաջանա առ ՀՀԿ:

Բայց սերը հոսեց գնաց, մնաց իշխանությունը. երկրում արդեն հասկացան, որ փողով ժողովրդի սերը չես գնի, ոչ էլ թանկարժեք համերգներով, ցուցադրական երթերով, բարձրագոչ խոսքերով: Հանրությունը սիրո կոչերով տասնամյակներ գլորեց, ինչպես ասում են՝ ժողովուրդը ո′չ կերավ, ո′չ խմեց, կյանքի լավագույն տարիները զոհեց հանուն երկրի հանդեպ սիրո, պարզվեց, որ ամեն ինչ իզուր է. չկա սեր, կա միայն փող և իշխանությունը: Երբ փող և աջակցություն է պետք, դիմում են ժողովրդին, իսկ երբ՝ ոչ, ժողովուրդն ու գլխաքանակը նույն հաշիվն են:

Եվ իշխանություններն էլ իրենց հերթին արդեն հաշտվել են ժողովրդական սիրո բացակայության հետ, ինչն, ինչ խոսք, ցավոտ է: Մնաց փող ու իշխանությունը: Դե փող կա, սակայն այն կամաց-կամաց հալվում-մաշվում է, իսկ իշխանությունը և′ փող է, և′ իշխանություն, և′ աղճատված սեր:

Այժմ էլ իշխանության ճանապարհին, քանի որ 2017թ. ընտրություններ են, նոր դեմքերով նոր խաղ է սկսվում:

Կարո՞ղ է արդյոք իշխանությունն առանց առանցքային կառույցների կուսակցականության կառուցել 2017թ. երջանկությունը, ինչպես երևում է՝ ոչ: Թեև վարչապետ Կարեն Կարապետյանի՝ ՀՀԿ անդամ դառնալն արդեն ժամերի հարց է, պարզվեց, որ նրանից առաջ է անցնում Պաշտպանության նորանշանակ նախարար Վիգեն Սարգսյանը, ով, անցնելով 1000-դրամական բոցերի միջով, որոշեց ՀՀԿ-ական դառնալ:

Լավ, իշխանությունների ինչի՞ն է պետք այսքան ՀՀԿ-ական:

Երևի մտածում են՝ լավ օրերին հավաքենք, որ «սև օրերին» օգտագործենք:

NEWSPRESS.am