Ինչպես Ատոմակայանից գողանալ միլիարդ և կույս մնալ
Երկու տարի առաջ աշխատանքից ազատվեց Ատոմակայանի գլխավոր տնօրեն Գագիկ Մարկոսյանը և ինչպես հետագայում պարզվեց՝ առանձնապես խոշոր չափի՝ 783 մլն 586 հազար դրամի հափշտակության համար:
Օրերս Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանում հրապարակվել է ատոմակայանից 783 մլն դրամ հափշտակելու գործով դատավճիռը: Դատարանն ընկերության գլխավոր տնօրեն Գագիկ Մարկոսյանին մեղավոր է ճանաչել և դատապարտել 5 տարի 9 ամիս 7 օրվա ազատազրկման։ Առաջին ատյանի դատարանը, սակայն, որոշել է նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան՝ 3 տարի ժամկետով:
Նույն ընկերության կոմերցիոն տնօրեն Ռուբիկ Մովսեսյանն էլ դատապարտվել է 4 տարի 1 ամիս 7 օրվա ազատազրկման, նրա պատիժը նույնպես պայմանականորեն չի կիրառվել. դատարանը սահմանել է փորձաշրջան՝ 3 տարի ժամկետով։
Ատոմակայանի վերանորոգման, նախապատրաստման կարգավորման բաժնի պետ, գնումների գործընթացի պատասխանատու ստորաբաժանման ղեկավար Էդիկ Ղազարյանը նույնպես մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել 4 տարի 9 ամիս 7 օրվա ազատազրկման: Դատարանը որոշել է նրա պատիժն էլ պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 3 տարի ժամկետով:
Հիշեցնենք, որ նախաքննությամբ պարզվել է, որ Ատոմակայանի երեք աշխատակիցները կատարել են առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություն՝ պետությանը պատճառելով 783 միլիոն 586 հազար դրամի չափով վնաս, որը հետագայում ամբողջությամբ հատուցվել է: Բոլոր մեղադրյալներն ստորագրությամբ ազատ են արձակվել:
Նշենք, որ Հայաստանում շատ են դեպքերը, երբ մի քանի հազար դրամի համար՝ պեչենի գողանալու, հաց գողանալու համար մարդիկ դատապարտվում են մի քանի տարվա ազատազրկման: Գուցե այստեղ սխալ կա, պետք չէ մանր գողանալ՝ բռնում են, պետք է խոշոր գողանալ, որ ազատ արձակեն՝ ստորագրությամբ:
Տեսնես ի՞նչ է մտածել դատավորը, որ Ատոմակայանից գրեթե մեկ մլրդ դրամ գողացողին, անգամ եթե նա վերականգնել է գումարը, չի դատապարտել: Ատոմակայանն այն եզակի կառույցներից է, որ մշտական ուշադրություն է պահանջում. այս կառույցի օգտակարության և վտանգավորության մասին ավելորդ է անգամ խոսելը: Եվ ահա նման ռազմավարական կառույցից գողություն են անում և չեն դատապարտվում:
Լավ, գումարը վերականգնել են, իսկ գողությո՞ւնը, չէ՞ որ կատարվել է: Այստեղից հետևություն՝ կա′մ մենակ չեն գողացել, կա′մ ինչ-որ մարդկանց գիտությամբ են գողացել, հակառակ դեպքում՝ նման գումար գողանալը չէր մարսվի:
Կարճ ասած` Հայաստանում, ինչպես մանր-մունր գողություններ են բռնվում, խոշորները՝ ոչ, այնպես էլ մանր գողերը բռնվում են, իսկ խոշորագույն գողերը՝ պաշտոնավարում: