Նախագահի վերահսկողականի պետ, հո չասեցինք՝ «Ամենակարող Բրյուս»

Ինչպես ասում են՝ ընկածին չեն խփում, սակայն եթե ընկնելուց մեծ-մեծ ալիքներ են բարձրանում, երևի թե արժե իմանալ՝ ինչո՞ւ:

Եթե ղեկավարում ես ՀՀ նախագահի վերահսկողական ծառայությունը, դա չի նշանակում, որ ամենազոր ես և կարող ես աշխատել՝ ինչ ցանկանաս: Չնայած սա մի քիչ հայկական է. յուրաքանչյուրս էլ ենթարդում ենք, որ մենք լավ դարբին, վարորդ, գրող, թարգմանիչ, անգամ վերահսկողականի ղեկավար կարող ենք լինել:

Ենթադրվում է, որ ՀՀ նախագահի վերահսկողական ծառայության ղեկավար Հովհաննես Հովսեփյանը լավ ղեկավար էր և լավ էր վերահսկում: Միայն 2015 թվականին ձեռք է բերել մեկ մեքենա, երկուսը՝ վաճառել, ձեռք է բերել նաև 2 թանկարժեք նկար, մեկ տարվա ընթացքում 18 մլն դրամից ավել վաստակել:

Հ. Հովսեփյանը նաև 2 մլն դոլարի փոխառություն ունի և իսկ ձեռք բերված թանկարժեք նկարներից ամեն մեկի համար էլ վճարել է 5 հազար դոլար:

Հովսեփյանը մեկ տարվա ընթացքում վաստակել է 18 մլն 768 հազար դրամ, որոնք հիմնականում գոյացել են աշխատանքի վարձատրությունից` 9 մլն դրամ, վարձակալության դիմաց ստացված վճարից կրկին նույնքան գումար: Մյուս գումարներն էլ գոյացել են նվիրատվությունից և գույքը օտարելուց ստացված եկամուտից: Հովսեփյանը նվիրատվություն է ստացել 90 և 100 հազար դոլար արժողությամբ: 

Նշենք, որ, սովորաբար, նվիրատվություն կատարում են մանկատներին, որբանոցներին, հոգեբուժարաններին, հիվանդանոցներին, սակայն, չգիտես ինչու, «անհայտ» բարերարները կամ բարերարը նվիրատվություն է կատարել 190 հազար դոլարի չափով հենց նախագահի վերահսկողականի ղեկավարին:

Հետո նա նշանակվեց ՊԵԿ նախագահ: Իհարկե, անհասկանալի է, թե իրավաբանական կրթություն ունեցող անձը, եթե անգամ վերահսկողականի պետն է եղել, հո ամենակարող Բրյուսը չէ, որ ՀՀ բյուջեն լցնի այնքան, որ բոլորի ախորժակները հագեցնի:

Հայտնի չէ, թե նա արդարացրե՞լ է ոմանց ցանկությունները, թե՞ ոչ, սակայն շրջանառվում է, որ նորանշանակ վարչապետ Կարեն Կարապետյանը չի ցանկանում աշխատել Հովհաննես Հովսեփյանի հետ: Նշվում է նաև, որ նա այս ընթացքում տապալել է հարկերի հավաքագրումը:

Կարճ ասած՝ բյուջեում այնքան գումար չկա, որ մսխեն:

Հարկ հավաքելն, իհարկե, ավելի դժվար է, քան վերահսկելով ողջ Հանրապետությունը՝ 100 հազար դոլարով նվիրատվություն ստանալը:

Զարմանալին այն է, որ մեկ ուրիշ երկրում ուժային կառույցները, հասարակությունն ավելի ուշադիր կլինեին նման երևույթի նկատմամբ. համատարած աղքատ երկրում, պետական բարձրաստիճան պաշոտնյան նվիրատվություն է ստանում 100 հազար դոլարի չափով, ոմանք հետևություններ կանեին, ոմանք էլ ըստ էության կխորանային նվիրատվության ակունքներում:

Իսկ քանի որ մենք դեռևս Հայաստանում ենք ապրում, նրան ընդամենը կարող են ՊԵԿ նախագահի պաշտոնում չվերանշանակել, այլ ուղարկել, օրինակ, ինչ-որ մի երկրի դեսպան, ինչպես, սովորաբար, լինում է նման իրավիճակներում և հայ դիվանագիտությունը հերթական անգամ չորս ոտքից կկաղա:

NEWSPRESS.am