Հովի′կ Աբրահամյան, յո՞ երթաս
Ավարտվեց Հովիկ Աբրահամյանի դարաշրջանը, սակայն արդյոք ավարտվե՞ց, չէ՞ որ նա միշտ անսպասելի հայտնվելու հատուկ տաղանդ ունի ու երբեք թակարդը չի ընկնում: Եթե անգամ սուտմեռուկ է տալիս, ապա միայն ժամանակավոր:
Վստահ ենք, որ ժամանակ անց նա հայտնվելու է հայ բանահյուսության հոլովույթում, չէ՞ որ հանձին նրա՝ ժողովուրդը տեսավ, թե ինչ ասել է Քաջ Նազարի բախտ:
Բայց, իհարկե, վերապահումով. Նազարին օգնում է ճակատագիրը, իսկ Հովիկ Աբրահամյանին օգնում է հենց Հովիկ Աբրահամյանը:
Լա′վ, յո՞ երթաս, Հովի′կ Աբրահամյան:
Ուր էլ գնա նա, միևնույնն է, չի վերադառնա ո′չ ԱԺ նախագահի, ո′չ էլ վարչապետի պաշտոնին: Մնաց նախագահի պաշտոնը, որն էլ հենց Հովիկ Աբրահամյանի վարդագույն ու մանկական երազանքն է:
Ժամանակին կարծիքներ կային, որ հենց նա է դառնալու Հայաստանի հաջորդ նախագահը, կային, իրոք, կային: Եթե Աբրահամյանը մեքենա վերանորոգողից դարձել է վարչապետ և ԱԺ նախագահ և այն էլ առանց «կողմնակի օգնության», ապա նախագահի պաշտոնին մնացել է մեկ քայլ, մեկ լավ քայլ:
Կարո՞ղ է անել արդյոք այդ քայլը, չէ՞ որ նա 2017թ. ընտրություններից հետո հաստատ չի ցանկանա հասարակ նախարար կամ դեսպան լինել:
Աբրահամյանը նախ դեսպան չի լինի, քանի որ նա յուրայինների մեջ է Հովիկ Աբրահամյան, իսկ արտերկրում կխայտառակի ռեսպուբլիկան:
Իհարկե, մնում է նախագահի պաշտոնը: Արդյոք հաջորդ նախագահական ընտրություններից հետո ավելի ոգևորվա՞ծ ենք ուսումնասիրելու կենդանաբանությունը՝ հասկանալու համար այդ կենդանիների վարքն ու բարքը, մոտեցումները:
Այս քաղաքական անորոշ գործընթացներից, է′լ ավելի անորոշ լուծումներից, քաղաքացիների մոտ հարց կարող է առաջանալ՝ այդ ո՞ւմ համար կերտեցինք անկախությունը:
Պարզվում է՝ Հովիկ Աբրահամյանի և նրա նմանների, և հենց նրանք ու նրանց ազգատոհմն էլ պետք է ամեն Աստծո օրը մոմ վառեն, որ Հայաստանն անկախացավ, և նրանք կարողացան դառնալ գոնե մանկապարտեզի վարիչներ, ոստիկաններ, հարկահավաքներ: Եվ այս բոլորին մեր երկիրը հանդուրժում ու պահում է:
Այնպես որ՝ Հովիկ Աբրահամյանը նահանջելու տեղ չունի, հանուն իր ազգատոհմի, հանուն իր բարօրության պետք է դառնա երկրի նախագահ: Մնաց՝ թույլ տան:
Բայց եթե նայում ենք նրա անցած ճանապարհը, շատ քիչ է մնացել, որ նախկին վարչապետի, նախկին ԱԺ նախագահի երազանքներն իրականանան, և դա կլինի ազգային խայտառակություն: