Հայաստանում աղքատությունը քաղաքական կատեգորիա է
Թե որքան է Հայաստանում աղքատության տոկոսը, այնքան էլ հստակ չէ: Վերջին տարիներին փոխվեց մեթոդաբանությունը, մոտեցումները, և աղքատության ցուցանիշը տատանվեց. նայած թե որ երկիրն աղքատություն ասելով ինչ է հասկանում:
Վերջին տվյալներով՝ Հայաստանում աղքատության ցուցանիշը մոտ 30 տոկոս է:
Ազգային վիճակագրական ծառայությունը Հայաստանի աղքատության մակարդակը գնահատելու համար հիմք է վերցրել օրական 1330 դրամը։ Այսինքն՝ աղքատ են համարվել այն բնակիչները, որոնց օրական սպառումը ցածր է եղել 3.2 դոլարից։
Համաշխարհային բանկի մշակած մեթոդաբանության համաձայն՝ աղքատության մակարդակը ներկայացվում է 2 առանձին չափանիշով. մեկը՝ օրական 2.5 դոլար սպառման տեսանկյունից, մյուսը՝ օրական 5 դոլար սպառման տեսանկյունից. 5 դոլարի դեպքում Հայաստանում աղքատության ցուցանիշը կազմում է 75 տոկոս:
Ինչո՞ւ է այնքան փոքրիկ երկրում աղքատության տոկոսն այսքան մեծ: Հնչում է տեսակետ, որ մեր ռեսուրսները քիչ են, երկիրը հարուստ չէ, փող չկա, սահմանները փակ են և այլն:
Աշխարհում կան երկրներ, որոնք Հայաստանի նման փոքր են, սակայն կենսամակարդակը բարձր է:
Իսկ ինչո՞ւ չի կարող լինել. որովհետև իշխանություններին ձեռնտու է աղքատ ժողովուրդ, մարդիկ, որոնք չեն կարող իրենց շռայլություն թույլ տալ, մարդիկ, որոնց սպաոռղական մեկ ամսյա զամբյուղում կարող են տեղավորվել երկրի ունևոր դասի սպառողական զամբյուղի մեկ օրը:
Ինչի՞ համար է աղքատությունը լավ. նախ հնարավոր է ժամանակավոր երկիրը կառավարել առանց ցնցումների, սակայն ուշ թե շուտ ցնցումներ ի վերջո լինելու են՝ քաղաքականը տարրալուծված սոցիալականի մեջ: Այս դեպքում կա ուժ, որից օգտվում է իշխանությունը՝ ուժային կառույցները:
Երկրներ կան, որ պատերազմից հետո արագորեն վերականգնվել են, երկրներ կան, որտեղ ժողովրդի կենսամակարդը բարձր է, երկրներ կան, որոնք իշխանության ժառանգականության համար ժողովրդին պահում են աղքատության մեջ, քանի որ այս դեպքում մարդիկ մտածում են օրվա հացի մասին, քչերն են հետաքրքրվում քաղաքական անցուդարձով:
Այնպես որ, աղքատությունը ողջ աշխարհում սոցիալական նշանակություն ունի, իսկ Հայաստանում՝ քաղաքական: