Բակո Սահակյանի պաշտոնավարման ժամկետը երկարաձգելու տարբերակ է նախատեսված

ԼՂՀ նախկին ԱԳ նախարար Արման Մելիքյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Աչք է ծակում այն, որ ՀՀ-ում իրականացված, իսկ ԼՂՀ-ում նախաձեռնված սահմանադրական փոփոխությունների էությունը կառավարման համակարգի ձևափոխման տրամագծորեն հակադիր նպատակներ է հետապնդում: ՀՀ-ի պարագայում նախատեսված է որոշումների ընդունման համար անհատական պատասխանատվության լղոզման խորհրդարանական կառավարման ձևը, մինչդեռ ԼՂՀ-ում առաջարկվում է անցում մաքուր նախագահական կառավարման տարբերակին, այսինքն՝գործադիր իշխանության առավելագույն կենտրոնացում մեկ ձեռքում:

Բացի այդ, ինձ հասած տեղեկությունների համաձայն, լինելու են անցումային դրույթներ, որոնք նախատեսում են ներկայումս գործող նախագահի պաշտոնավարման երկարաձգում մինչև 2020 թվականը: Հատկապես հակամարտության կարգավորման համատեքստում ընթացող ապակառուցողական գործընթացների ծավալման համատեքստում պաշտոնական Երևանի մասով պատասխանատվությունը լղոզելու, իսկ Ստեփանակերտում՝ իշխանությունը մեկ ձեռքում կենտրոնացնելու միտումը մտահոգության տեղիք է տալիս:

Այն տպավորությունն է ստեղծվում, որ այստեղ որոշել են ձեռքները լվանալ ու մի կողմ քաշվել, իսկ այնտեղ պայմաններ են ստեղծվում, որպեսզի բարձրագույն պաշտոնյայի որոշմամբ ու մեկ ստորագրությամբ հնարավոր լինի ցանկացած հարց լուծել:Սրանք, անշուշտ, ընդհանուր մտահոգություններ են, որոնց իրավացիությունը հնարավոր կլինի հաստատել կամ ժխտել սահմանադրական բարեփոխումների վերջնական տարբերակին ծանոթանալուց հետո միայն:

Ամեն դեպքում, եթե ճիշտ է, որ գործող նախագահ Բակո Սահակյանի պաշտոնավարման ժամկետը երկարաձգելու տարբերակ է նախատեսված, ապա մտահոգություններն ավելի առարկայական են դառնում, քանի որ առաջ է գալիս նրա կողմից ևս մի քանի տարով իշխանությունը պահելու, անգամ յուրացնելու նպատակով գործող սահմանադրությունը փոխելու հիմնավոր կասկած: Անկեղծ ասած, հայկական քաղաքական միջավայրում հանուն ժողովրդավարության արվող փոփոխությունները վստահություն չեն ներշնչում՝ այդ պատրվակով գործող վարչակազմերը սովորաբար սեփական նեղ խնդիրներն են ձգտում լուծել:

Արցախում նախաձեռնված սահմանադրական բարեփոխումների իրական նպատակը կարդարացվի, եթե հընթացս հենց պարոն Բակո Սահակյանի կողմից որոշ լրացուցիչ օրենսդրական նախաձեռնություններ իրականացվեն: Եթե ԼՂՀ գործող նախագահը հանրապետության սահմանները հստակորեն նկարագրող և ամրագրող օրենքի նախագիծ ներկայացնի խորհրդարան, որի համաձայն աներկբա կերպով երկրի անքակտելի մաս կհռչակվի այն ամբողջ տարածքը, որն այժմ ընդամենը վերահսկվում է ԼՂՀ իշխանությունների կողմից, գումարած արցախյան առաջին պատերազմի ընթացքում հակառակորդի կողմից գրաված ԼՂՀ բոլոր տարածքները, ապա կարող ենք համարել, որ նա պատրաստ է լինել ԼՂՀ տարածքային ամբողջականության իրական երաշխավոր: Նրա երկրորդ պարտադիր օրենսդրական նախաձեռնությունը պետք է լինի ԼՂՀ քաղաքացիության մասին լիարժեք օրենքը, որի ընդունումից հետո միայն հնարավոր կլինի խոսել այն մասին, որ ԼՂՀ-ն իրապես պետություն է: Այս քայլերը պետք է կատարվեն նախքան սահմանադրական բարեփոխումների ուժի մեջ մտնելը և միայն դրանց իրականացումն անհրաժեշտ նախադրյալները կստեղծի պարոն Սահակյանի ճշմարիտ մղումները գնահատելու, դրանց վստահելու համար»: