Միայն կողոպուտ, Շուրա
2009 թվականին Հայաստանի արտաքին պահուստները կազմել են մոտ 2 միլիարդ դոլար, իսկ վերջին տարիներին պահուստները նվազել են՝ հասնելով 1.5 մլրդ դոլարի:
Հիշեցնենք, որ նույն` 2009 թվականին Հայաստանի արտաքին պարտքը կազմում էր 2.4 միլիարդ դոլար, իսկ այս տարի այն կազմել է 4.4 միլիարդ դոլար:
Այսպիսի ցուցանիշներ ունեցող տնտեսությունը կամ չի զարգանում, կամ էլ տնտեսության զարգացման աչքակապությամբ է զբաղված:
Երկրի կառավարությունն օգտագործելով պահուստային ռեսուրսները` ավելացրել է երկրի պարտքային բեռը, որն էլ նշանակում է, որ տնտեսության մեջ ներդրումների, արտաքին շուկաների առումով երկրի կառավարությունը ոչինչ չի արել վերջին տարիներին, միայն ծախսել է: Տնտեսագետ պետք չի լինել հասկանալու համար, որ եթե մարդը կամ պետությունը չի աշխատում և միայն ծախսում է, ապա վաղ թե ուշ ռեսուրսներն ավարտվելու են, և եթե մարդու պարագայում դա կարող է վերջանալ, օրինակ, ինքնասպանությամբ կամ երկրից փախուստով, որն, իհարկե, ժամանակ առ ժամանակ հանդիպում է հասարակության մեջ, ապա պետության առումով բախվում ենք ազգային անվտանգության խնդիրների:
Լավ, իսկ ինչո՞ւ վատ կառավարիչներին չենք փոխարինում բանիմաց կառավարիչներով:
Հարցը շատ հայկական է՝ հասկանալու համար. գուցե հայերը միայն կարող են հասկանալ:
Ամեն ինչ սկսվում է ընտրություններից, երբ ընտանեկան-բարեկամական-տոհմական-փողային ընտրությունների ալիքի վրա կառավարման օղակների մոտ են հայտնվում մարդիկ, որոնց համար կամ պետությունը, կամ հարևանի տունը նույն հասկացությունն են՝ պետք է ուղղակի թալանել, իսկ դրա համար կան վարչական ռեսուրսներ, որոնք և կիրառվում են:
Տնտեսությունը չի զարգանա, քանի որ այն մոնոպոլիզացված է, ներմուծումը միայն արտոնյալների համար է, քանի որ ոչ արտոնյալները պարզապես չեն կարողանում ներմուծում կատարել՝ բախվելով մաքսային չինովնիկների քմահաճույքներին, արտահանումը ևս յուրաքանչյուրը չի կարող կազմակերպել, կան կազմակերպչականից, մինչև այլ երկրներում իրացման կետեր հասցնելու խնդիրներ, իսկ արտահանումը ևս արտոնյալների գործն է:
Մի խոսքով՝ այս պարագայում իշխանական լծակները տնօրինում են բավական ռեսուրսների՝ և′ պետական, և′ անձնական, և որևէ մեկին չի հետաքրքում երկրի տնտեսության վիճակը. սեփական տնտեսությունը զարգանում է, և թքած, թե պահուստները պակասել են, արտաքին պարտքը՝ ավելացել: Կգա ժամանակ, և ժամանակի իշխանությունները պատասխանատու կլինեն ներկա սխալների համար. միայն ուշ չլինի:
Երկիրը վերածել են մեծ կերակրատաշտի, որի մոտ բազմել են բարեկամները, գործընկերները, ընկերությունը, բիզնես-գործընկերները: Եվ ջհանդամը, թե կրթությունը տարրական չէ, գիտելիքները խորովածից այն կողմ չեն, հաշվում են մատներով, իսկ տեսնում են միայն սեփական քիթը:Նման կարգի մարդիկ այսօր ղեկավարում են Հայաստանի ռեսուրսները, և զարմանալի չէ, որ արտաքին պարտքն ավելացել է, իսկ պահուստները նվազել՝ փոխարենը իշխանավորները արտերկրում բիզնեսներ, վիլլաներ, առանձնատներ, ասում են՝ անգամ կղզիներ են գնել:
Այդ ամենը Հայաստանի Հանրապետության հաշվին…