Հայաստանի ճանապարհները` դանայան տակառ. ո՞ւր է նայում Գագիկ Բեգլարյանը

Հայաստանի ճանապարհները դանայան տակառ են հիշեցնում, ինչքան փող տրվում է ճանապարհները կառուցելու համար, փողը գնում է, ճանապարհներն էլ` դրանց ետևից:

Եթե նշենք, որ քիչ գումարներ են տրամադրվում ճանապարհների կառուցման, նորոգման, վերանորոգման համար, ճիշտ չի լինի, պազապես խորհրդային ժամանակներից մնացած սովորույթ կա. ով կարողանում է, գումարից է թռցնում, ով կարողանում է` ասֆալտից, ով կարողանում է բենզին ու սոլյարկա, ու արդյունքում կառուցվում է նախատեսվածից քիչ և անորակ: Այս տեմպերով և այս հոգաբանությամբ առաջ շարժվելու դեպքում, Հայաստանի ճանապարհները երբեք չեն կառուցվելու ոչ որակյալ, ոչ էլ ամբողջովին: Իսկ կապալառուների վերաբերյալ խոսք չկա. դրանք միշտ էլ հավատ չեն ներշնչում, աշխատանքները կատարում են անորակ, չունեն երբեմն պատմություն, իսկ ավելի հաճախ առնչվում են պաշտոնյաների անունների հետ. ինչպես ասում են՝ թաքուն բիզնես:

Հիշենք թեկուզ «Լինսի» հիմնադրամի փողերն ինչպես թալանվեցին՝ կառուցելով երկրի ճանապարհները և դեռ ինչքան կկառուցվեր, եթե ոմանց ախորժակը փոքր-ինչ նվազ լիներ:

Հիշեցնենք, որ Վազաշեն-Պառավաքար ճանապարհն անգամ, որը կարևոր նշանակություն ուներ ադրբեջանական կրակոցների տակ ապրող մարդկանց համար անվտանգ երթևեկության համար, այդպես էլ ժամանակին չավարտվեց:

Իսկ Այգեհովիտ-Վազաշեն-Պառավաքար ճանապարհի վտանգավոր հատվածը շրջանցող նոր ճանապարհ կառուցելու համար 3.2 կիլոմետր երկարությամբ այդ ճանապարհի շինարարությունը, որի համար բյուջեից հատկացվել է ավելի քան 875 միլիոն դրամ, պետք է ավարտվեր մի քանի ամսում, սակայն…: Հետո դարձյալ 55 մլն դրամ պահանջեցին, կառավարությունը դա էլ տվեց:

2012թ. կառուցվում է 30 մլն դոլար արժողությամբ Վարդենիս-Մարտակերտ ճանապարհը, որը դեռևս պատրաստ չէ, այս տարիներին «Հայաստան» հիմնադրամը, եթե հավատանք հաշվետվություններին հանգանակություններից բավականին գումարներ է ուղղել ճանապարհի կառուցմանը, որին այս տարի կառավարությունը 1 մլրդ դրամ փոխանցեց՝ ապրիլյան օրերին զգալով այդ ճանապարհի խիստ անհրաժեշտությունը: Անգամ այդ ճանապարհի վրա են փող աշխատել, իսկ «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամից չքմեղանում է. փողը քիչ էր:

Կարճ ասած` անգամ նման կարևորագույն ճանապարհից կարողանում են փող քամել: Իսկ թե ուր է նայում Տրանսպորտի և կապի նախարար Գագիկ Բեգլարյանը, անհայտ է, սակայն հաստատ նա ճանապարհներին չի նայում, հակառակ դեպքում թույլ չէր տա Հյուսիս-Հարավ ճանապարհից այդքան գումարներ կորչեին անիմաստ, նաև կարող էր հետևել աշխատանքների որակին, ոչ թե շաբաթը մեկ անգամ բացելուց հետո փակում են Հյուսիս-Հարավի Արտաշատյան հատվածը ու նորոգում, վերանորոգում: Կամ Բեգլարյանը չի կարող միջամտել ճանապարհների որակյալ կառուցմանը, որը խոսում է արդեն որպես նախարար նրա անզորության մասին, կամ էլ չի ցանկանում միջամտել, որովհետև այդ ճանապարհների ենթակապալառուներից է Գագիկ Բեգլարյանը, իհարկե կազմակերպությունն իր անունով չէ, որի վերաբերյալ մամուլում տեղեկություններ կային: Շինարարական կազմակերպությունների մեծամասնությունը կապված են իշխանական օղակների հետ, հաճախ նրանց անձնական բիզնեսն է՝ ուրիշի անվան տակ:

Յուրաքանչյուրը գողանում է իր ախորժակի հնարավորություններին համապատասխան, և թերացումների դեպքում չեն կարող որևէ մեկին մատնացույց անել, քանի որ պատասխանատուները կապված են միմյանց հետ: Իսկ թե ինչու ճանապարհները, պարզապես ճանապարհ կառուցելը լավ պատրվակ է գրանտ պոկելու, բյուջեից գումար հանելու, վարկ «կպցնելու» համար:

Newspress.am