Յա նե վինավատ, խասյաթ մուխաննաթ

Գաղտնիք չէ, որ լեզուն մերկացնում է մարդուն, խոսելուց անհատը չի կարող թաքցնել իր ծագումը, խավը, դաստիարակությունը, ի վերջո` կրթությունը: Ինչպես հայտնի է, լեզուն հաճախ է դավաճանում:

Որպեսզի շատ հեռվից չգանք, հիշեցնենք, որ ՀՀ պաշտոնյաների զգալի հատվածն առանձնապես չի փայլում կրթական և բարեկթական ցենզով, սակայն տեսախցիկների առջև կարողանում են իրենց հավաքել՝ բացառությամբ չնչին դեպքերի:

ՀՀ վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը, սակայն,  առանձնանում է: Մամուլում շրջանառվում էր, որ ժամանակին Մխչյանի բարբառով խոսող Հովիկ Աբրահամյանը, երբ ցանկանում էր նվաճել հայ քաղաքականության Պառնասը, հայոց լեզվի ուսուցիչ է վարձում՝ հայերեն խոսելու համար, երևի թե ինչ-որ բան հաջողվել է:

Ժամանակ առ ժամանակ, սակայն, մանկությունը տեղի է տալիս՝ կա′մ շփումների, կա′մ կառավարության նիստի, իսկ ավելի հաճախ` գյուղաբնակների հետ անմիջական հարաբերությունների ժամանակ:

Վարչապետի` «արա»-ով դիմելու «խասյաթը» սովորության է վերածվել: Ինչպես հայտնի դարձավ, վերջին շրջանում կառավարությունում քննարկումներից մեկի ժամանակ վարչապետն «արա»-ով է դիմել ՀՀ էկոնոմիկայի նախարար Արծվիկ Մինասյանին: Անգամ եթե Դաշնակցությունն այդքան նսեմացել է, այնուամենայնիվ, կոռեկտ չէ ամեն քայլափոխին դա հիշեցնել ու նման ձևով:

Իհարկե, դաշնակ Մինասյանի մեջ խոսել է դաշնակցական ավյունը և նա «մահ կամ ազատություն» կարգախոսով հակադարձել է վարչապետին, ու միջադեպը հանդարտվել է: Թե ով և ինչպես է հանդարտացրել միջադեպը՝ տեղեկություն չկա:

Հիշեցնենք նաև, որ գյուղաբնակները, եթե դաշնակ չեն, անգամ՝ ՀՀԿ-ական, ապա դարձյալ վարչապետի մելամաղձոտ «արա»-ն որևէ կերպ չեն հասկանում: Իհարկե, ոչ դաշնակցական ավյունով, սակայն հակադարձումներ եղել են, և չկա մեկը, որ Հովիկ Աբրահամյանին բացատրի, որ նա պետության երրորդ դեմքն է, և նման արտահայտություններ չի կարելի թույլ տալ, անգամ դաշնակցության ներկայացուցչի հասցեին. «խասյաթը» վերածվել է պետական սովորության. ինչպես երևում է, ոչինչ փոխել հնարավոր չէ. «խասյաթ մուխաննաթ»:

Newspress.am