Հայաստանն օլիգարխների պակաս ունի

Վերջին շրջանում Հայաստանում կարկուտի հասցված աննախադեպ չափի վնասները կրկին հանրության ուշադրությունն ուղղեց դեպի թանկարժեք հակակարկտային կայաններ: Այդպես էլ անհասկանալի է, թե այդ կայաններն ինչու ըստ ամենայնի չեն գործում:

Արմավիրում աննախադեպ կարկուտից տուժել է շուրջ 50 գյուղ, Արագածոտնում 30, Լոռու մարզում ևս վնասները մեծ են:

Այս տարի արդեն մեկ անգամ հայտարարվեց, որ հակակարկտային կայանները կարկուտի ժամանակ չեն կրակել, քանի որ կապը խափանված է եղել, այս անգամ կարկուտն էր ուժեղ, հաջորդ անգամ դարձյալ ինչ-որ բան, որ հակակարկտայինները չեն գործի ու այսպես:

Այս կարկտային պատմությունների մեջ հետաքրքիր պատմություն կա. ինչպես հայտնի է, հայ օլիգարխիայի փառապանծ ներկայացուցիչները ևս վերջին տարիներին հողամշակությամբ են զբաղվում և ձեռք են բերել հազարավոր հեկտարներով այգիներ, հողամասեր, անտառներ, մշակովի վարելահողեր:

Որևէ անգամ տեղեկություն չի եղել, որ այս կամ այն օլիգարխի հեկտարներով այգիները կամ վարելահողերը վնասվել են, բայց չէ՞ որ նրանք էլ են գտնվում այս օրհնված երկնքի ներքո, և կարկուտը չի ասում, որ այս խեղճ օլիգարխի արտին չհարվածեմ, որովհետև նա խաղատներում լիքը պատքեր ունի:

Բայց պատասխանն ավելի քան պարզ է. օլիգարխներն իրենց հողատարածքները շրջապատել են հակակարկտային կայաններով, որոնք ի տարբերություն հանրային օգտագործման կայանների, գործում են, և այն բնակչությունը, որ գտնվում է օլիգարխների հողատարածքներին հարակից «օգտվում են» օլիգարխիկ հաճույքներից. կարկուտը շրջանցվում է: Այս դեպքում, իհարկե, օգտակար է ամեն դաշտավայրում մեկ հատ օլիգարխ-հողատեր ունենալը: Նշանակում է` մեր օլիգարխներն այնքան էլ շատ չեն, որ կարկուտն այսքան մեծ տարածաշրջաններում աննախադեպ վնասներ է հասցվել:

Այժմ վերադառնանք հակակարկտային կայաններին: Այս կարկտառատ օրերից հետո մնում է ենթադրել, որ կայաններ զարդարանքների համար են տեղադրված կամ որպես խրտվիլակներ՝ դաշտերում ճնճղուկներին վախեցնելու: Եթե միլիոնները նպատակային չեն ծառայում, նշանակում է աննպատակային ծախս: Կամ կայանները չեն գործում, անսարք են, կամ չեն կրակում՝ խնայողության նկատառումներից ելնելով, կամ էլ ալարում են կրակել. կամ էլ փամփուշտները չեն համապատասխանում կայաններին: Այսպես կարելի է մի քանի վարկած առաջ քաշել, սակայն փաստ է, որ կայանները պիտանի չեն գործածության:

Կարելի է նաև առաջարկել այդ անպետք երկաթի կտորները որպես մետաղի ջարդոն հանձնել, գումարը փոխհատուցել տուժած գյուղացիներին, թե չէ այդքան խրտվիլակ դաշտերում` որևէ թռչունի չեն թողնի հատել Հայաստանի սահմանը:

Newspress.am