ԵՄ, թե ԵԱՏՄ. Միևնույն է` ՀՀ քաղաքացին միայնակ է իր խնդիրների հետ

Հայաստանը՝ լինելով փոքր երկիր, իր պատմության ընթացքում տարուբերվել է սահմանակից պետությունների միջակայքում: 20-րդ դարավերջն առանձնացավ նրանով, որ այդ տարուբերումն ընդգրկեց ավելի լայն շրջանակ՝ ԵՄ-ից մինչև Եվրասիական միություն:

Նախ Հայաստանը կանոնակարգեր էր մշակում ըստ ԵՄ-ի, իսկ 2013թ-ից հետո՝ ըստ Եվրասիական միության: Երկու դեպքում էլ Հայաստանը հարաբերվելու համար չունի ընդհանուր սահմաններ, և սա խանգարում է պարզ առևտրին:

Օրենքները հնարավոր է փոփոխել, հարմարեցնել, հստակեցնել, սակայն առևտրի համար ճանապարհ է անհրաժեշտ: Որքան էլ զարմանալի է, անկախության տարիներին ՀՀ-ի երկու ճանապարհներից մեկն Իրանն էր, իսկ Վրաստանը Հայաստանի հետ ունենալով բարեկամա-հարևանային-խնդրահարույց հարաբերություններ` ճանապարհ տվել է, սակայն այն կարող է փակվել, ինչպես փակվեց Լարսը՝ Հայաստանը դնելով ծանր վիճակում: Արտահանվող պտուղ-բանջարեղենը մնաց ճանապարհներին, թանկացան ավիատոմսերը:

Հիշեցնենք, որ Հայաստանը չունենալով ազգային փոխադրող` ավիափոխադրումների զգալի մասն իրականացնում են ռուսական ավիափոխադրողները, ու թեև ՌԴ-ն Եվրասիական միության անդամ է, որին անդամակցում է նաև Հայաստանը, սակայն դա չի խանգարում բիզնես ծրագրերին, այն է` պահանջարկի դեպքում՝ թանկացնել ավիատոմսերը, որոնք առանց այդ էլ թանկ են. կառավարությունը ոչինչ անել չի կարող. ազատ շուկա է, ու ռուսներն են:

Վերին Լարսի փակման պատճառով մեծ վնասներ են կրում հատկապես արագ փչացող ապրանք արտահանողները, սակայն կառավարությունը չի փոխհատուցի նրանց կրած վնասները, սակայն այս անգամ ռուսները հայերին տեղափոխեցին հայրենիք:

Անգամ ՀՀ կառավարությունը չկարողացավ Լարսում մնացած հայ քաղաքացիներին տեղափոխել Հայաստան: Դրսում շուկաներ գտնելու հարցում ևս պասիվ է:

Այնպես որ լիներ ԵՄ, թե ԵԱՏՄ, նույն հաշիվն է շարքային քաղաքացու համար. միևնունն է` յուրաքանչյուրն իր խնդիրը պետք է լուծի, որքան էլ զարմանալի է, կառավարությունը զբաղված է: