Անմատչելի, անորակ, ոչ մրցունակ. Վարչապետի գնահատականը` Աշոտյանի կրթական համակարգին
Այսօր Հայաստանի կրթական ոլորտը երկու ոտքից կաղում է: Նախ 12-ամյա համակարգը, ինչպես ոլորտի պատասխանատուները և պաշտոնյաներն են պնդում, իրեն չի արդարացրել և չի դարձել այն ուղենիշը, որն ի սկզբանե նախատեսված էր, թեև դրա համար միլիոնավոր դոլարներ են ծախսվել, վերափոխվել է ողջ կրթական համակարգը, սակայն կրթական համակարգում բացի գրագիտության նվազեցումը, դեռևս այլ ձեռքբերումներ չեն արձանագրվել:
Այս ընթացքում կրթության և գիտության արդեն նախկին նախարար Արմեն Աշոտյանի բարեփոխումներից հետո, դաշնակ կրթության և գիտության նախարար Լևոն Մկրտչյանի համար նոր հորիզոններ են բացվել` նոր բարեփոխումների համար:
Կրթության ոլորտը յուրաքանչյուր նոր նախարարի համար փորձադաշտ է` կախված նախարարի կրթական ցենզից, ուղղվածությունից, դաստիարակությունից, վերջապես ֆինանսական գործոնով պայմանավորված: Չէ՞ որ 12-ամյա համակարգի վրա միլիոններ ծախսվեցին և առաջին փուլում բոլորովին այլ համակարգ էր նախատեսվում` ուսուցիչների բարձր աշխատավարձով, որը հետագայում կամաց-կամաց նվազեց և համապատասխանեց նախատասներկուամյա դպրոցի ուսուցիչների աշխատավարձերին, դեռ մի բան էլ ցածր:
Ոչ ուսուցիչները խոստացված բարձր աշխատավարձը ստացան, ոչ էլ աշակերտները գիտելիքներով զինվեցին, ոչ էլ ավագ դպրոցը կայացավ:
Հետաքրքիր է` որևէ այլ երկրում նման թերացումների համար ի՞նչ պատիժ կհասներ, Հայաստանում այս առումով համատարած դեմոկրատիա է:
Բացի այդ, այսօր կառավարության նիստում վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանն անդրադարձել է կրթական ոլորտի սխալներին ու բացթողումներին, նշել, որ կրթական ոլորտի բարեփոխումներն այսօր ավելի քան պահանջված են: Եվ եթե վարչապետն է նման բան ասում, ապա դա նշանակում է, որ խնդիրներն ավելի քան խորն են: Նա հանձնարարականներ է տվել, ըստ որի նախ պետք է բարձրացվի կրթության որակն ու արդյունավետությունը, ինչը նշանակում է, որ մեր կրթական համակարգը ոչ որակյալ է և ոչ էլ արդյունավետ և չի համապատասխանում միջազգային չափանիշներին, մատչելի և հասանելի չէ բնակչության բոլոր խավերի համար:
Մատչելի և մրցունակ չէ, չկան հայեցի և հայապահպանության բովանդակությամբ նոր կրթական ծրագրեր, դպրոցի ղեկավարի նշանակումը՝ սկսած նրա հավաստագրումից մինչև ընտրություն, պարզ ու թափանցիկ չէ:
Մեկը հարցնող լիներ` էլ ի՞նչ մնաց: Արմեն Աշոտյանը կրթության հայրիկին անեծք է տվել, և ասենք, որ նրա մոտ վատ չի ստացվել:
Իսկ թե ինչքան է պետք, որ հանրակրթության ոլորտը խելքի գա, դեռ անորոշ է, քանի որ Լևոն Մկրտչյանը չունի կախարդական փայտիկ այս ամենը թեկուզ ամիսների ընթացքում կարգավորի, նաև թույլ կտա՞ն, կամ փող կտա՞ն դարձյալ, որ կրթական համակարգը կրկին գլխիվայր շուռ տա: Նախ կրթական համակարգը շուռումուռ տվեցին` ըստ ՀՀԿ-ի չափանիշների, հիմա էլ ըստ Դաշնակցության չափանիշների: Ինչ կարող է փոխել բիզնեսմեն Լևոն Մկրտչյանը համակարգում և լուծել այն խնդիրները, որոնք կրթության համակարգի առջև դրել է հանրապետական-բժիշկ Արմեն Աշոտյանը, հնարավոր է միայն կռահել: Նշենք, որ մի անգամ Արմեն Աշոտյանը խոստովանել է, որ ավելի լավ էր բժիշկ դառնար, քան զբաղվեր անշնորհակալ աշխատանքով: