Գյուղոլորտի ապահովագրության չկայացման միակ պատասխանատուն գյուղնախարարությունն է
Գյուղատնտեսության ապահովագրությունը համարվում է ռիսկային և այն ապահովագրելու համար ընկերություններին որոշակի երաշխիքներ են անհրաժեշտ: Փորձնական ծրագիր են իրականացնելու բուսաբուծության ոլորտում:
Նշենք, որ գյուղատնտեսության արտադրանքն ապահովագրելու համար որոշ ռիսկեր պետք է նվազեցնել, որը կօգնի այս ոլորտին զարգանալու:
Նշենք, որ անասնապահության ոլորտը, որը համարվում է քիչ թե շատ կայուն ոլորտ, ևս չի ապահովագրվում. գայլերից սկսած մինչև տարբեր տեսակի հիվանդությունները թույլ չեն տալիս ապահովագրությանը մուտք գործելու ոլորտ: Կարկուտ, երաշտ, հեղեղներ, հողմեր, կենդանիների շրջանում տարբեր հիվանդությունների բռնկումներ և այլն, այն ռիսկերն են, որոնք արգելակում են գյուղոլորտի ապահովագրությանը:
Նշենք, որ գյուղոլորտի ապահովագրությունը երևի թե պակաս ռիսկային կդառնա, եթե գյուղնախարության հռչակած ծրագրերը կապված կենդանիների շրջանում մի քանի հիվանդությունների պատվաստման հետ իրականացվի հավուր պատշաճի, որ ջրային տնտեսությունն իր ջրային ռեսուրսները խելամտորեն կառավարի և համայնքներին ջուր մատակարարի ըստ պահանջարկի, ոչ թե ըստ ՋՕԸ-երի տրամադրվածության կամ ցանկության: Կամ բուսաբուծության ոլորտում հետևողական լինի բույսերի պաշտպանության նկատմամբ:
Այնպես որ Հայաստանում գյուղոլորտի ապահովագրությանը խանգարում է հենց գյուղնախարարությունը: Եթե նախարարությունը պետական ծրագրերը, նաև միջազգային և դոնոր կազմակերպություների կողմից ֆինանսավորվողները կատարվեր ինչպես հարկն է, ապա և ոռոգումը խնդիր չէր լինի, և անասնաբուժական ծառայությունները գործեին ըստ կանոնակարգի, համայնքներում լինեին անասնաբույժներ, ովքեր պատասխանատու կլինեին իրավիճակի համար, բուսաբուծության ոլորտում լինեին առավել պատասխանատու, ապա ապահովագրության համակարգը դանդաղ, սակայն մուտք կգործեր ոլորտը, որովհետև կմնար միայն կարկուտը, որից ևս պաշտպանվելու եղանակներ կան, սակայն ժամանակակից սարքերը շատ թանկ են, ապա ունենալով մեկ ռիսկային գործոն` ապահովագրությունն առավել մեծ ուշադրություն կդարձներ գյուղոլորտին:
Եթե գյուղնախը տարբեր խնդիրների համար մեղավորներ է ման գալիս, ապա ապահովագրության համար` գյուղնախարարությունից հեռու գնալ պետք չէ:
Այս իրավիճակը նաև ապացույց է, որ ոլորտում ծրագրերի նկատմամբ հետևողականությունը, վերահսկողությունը թույլ է, որն էլ անդրադառնում է արդյունքի վրա. Նորարարությունները դանդաղ են մուտք գործում ոլորտ, իսկ ապահովագրությունն ուղիղ համեմատական է գյուղնախի աշխատանքին: