Գոգոլը, որ Շարմազանովին ճանաչեր, «Քիթն» այլ կերպ կգրեր

Պարզունակությունը սահմաններ չի ճանաչում: ԱԺ փոխնախագահ, բայց հոգու խորքում իր ձախակողմյան աթոռին նստելու երազանք փայփայող Էդուարդ Շարմազանովի տրամաբանությամբ շարժվելու դեպքում յուրաքանչյուր պետություն պետք է իր սահմաններին Չինական պարիսպ կառուցի:

Ըստ շարմազանովյան «տեսության»՝ բռնությունը դատապարտելը քիթ խոթել է, ուրիշի գործին խառնվել, պետք է խառնվել և քիթը խոթել, երբ բռնությունը տեղի է ունեցել չեզոք գոտում, կամ որևէ տեղ, որն իր իշխանությունը չունի:

ԼՂՀ ընդդիմադիր պատգամավոր Հայկ Խանումյանին ծեծի ենթարկելու փաստի վերաբերյալ ՀՀ-ի կողմից դատապարտելու վերաբերյալ հարցին Էդուարդ Շարմազանովն ասաց, որ թող ՀՀ-ում նստեն իրենց տեղը և քիթ չխոթեն Արցախ, որովհետև Արցախն ինքնիշխան պետություն է:

Այ այստեղ արդեն նկատվում է հակադրություն, չնայած Շարմազանովը լավ էր մտածել, բայց չստացվեց: ԱԺ փոխնախագահն այլ հարցերից խուսափելու համար ասաց, որ Հայաստանը` որպես ԼՂՀ անվտանգության երաշխավոր, կարող է միջամտել ԼՂՀ-ի գործերին: Մեկը լիներ Հայաստանի անվտանգությունը երաշխավորեր:

Ուրեմն պարզաբանում. ԼՂՀ-ն քարն ու ծառը չէ, ԼՂՀ-ն մարդիկ են` ԼՂՀ քաղաքացիները, այդ թվում նաև ԼՂՀ պատգամավոր Հայկ Խանումյանը, թե՞ կարելի էր քիթը խոթել, երբ ընդդիմադիր չլիներ: Բացի այդ, ի՞նչ է արել ՀՀ-ն, բացի օրական քառասուն անգամ հայտարարելուց, որ բանակցային սեղանի շուրջ նստի ԼՂՀ-ն, ինչո՞ւ ապրիլյան քառօրյա պատերազմից հետո ոչ թե ԼՂՀ ԶՈՒ գլխավոր շտաբի պետը գնաց Ադրբեջանի նույն պաշտոնյայի հետ հանդիպման, այլ ՀՀ ԶՈՒ պետը: Հարցերը շատ են:

«Քիթը չխոթել» ասելով` Շարմազանովն իրականում ասելիք չուներ ու չէր դատապարտում բռնությունն Արցախում, մնացածը «լո-լո» էր` խառնվել, չխառնվել, նստեն տեղերը: Իբր ինքը Հռոմի պապից ավելի կաթոլիկ է, մյուսներին էլ խորհուրդ է տալիս:

Բոլորովին վերջերս ՀՀ խորհրդարանում տեղի ունեցած ՀԱՊԿ արտագնա նիստում իր հայտարարությունը Շարմազանովը մեծ սիրով տարածում էր. նա բարձրաձայնել էր Ադրբեջանի ագրեսիվ գործողությունների մասին: Բա եղա՞վ, Ադրբեջանն ինքնիշխան պետություն է, ԼՂՀ-ն նույնպես, ինչո՞ւ ես քիթդ խոթում, կամ Պրահայում դատապարտել էր Դեյր էզ Զորի եկեցեղու պայթեցումը: Չեխիան անկախ երկիր է և ի՞նչ կապ ունի ընդհանրապես եկեղեցու պայթեցման հետ, Սիրիան նույնպես ինքնիշխան երկիր է: Բայց Չեխիայի խորհրդարանի փոխնախագահը կարծես թե չասաց՝ Սիրիան ինքնիշխան պետություն է, մենք գործ չունենք, թող պայթեցնեն:

Պարզունակ է, շատ, այդ դեպքում ինչո՞ւ ենք աշխարհին կոչ անում դատապարտել ցեղասպանությունները:

Այնուամենայնիվ, Շարմազանովը չկարողացավ ջրից չոր դուրս գալ, որովհետև ըստ իր «տեսության»՝ նայած ում նկատմամբ է բռնությունը: Ու բացի այդ, լրագրողների «դեմքին թռնելն» էլ, իբր «ջահել ջան» ենթատեքստով դիմելն էլ է դատապարտելի:

Պարոնա’յք, բռնությունը դատապարտելի է` անկախ վայրից, անձից, ազգությունից, ռասսայից, կրոնից ու քաղաքական կողմնորոշումներից: Հակառակ դեպքում… հակառակ դեպքում ի՞նչ գործ ունեք Ազգային ժողովում և ընդհանրապես ինչո՞ւ գործ ունեք: