Կառավարությունը մուկն ու կատու է խաղում

Այսօր կառավարությունում քննարկվել է բարձրաստիճան պաշտոնատար անձանց գույքի և եկամուտների հայտարարագրերի վերաբերյալ կատարված օրենսդրական փոփոխությունների քննարկումը:

Նախատեսվում է փոփոխություններ Քրեական օրենսգրքում, Վարչական իրավախախտումների վերաբերյալ և շարք այլ օրենքներում փոփոխություններ ու լրացումներ կատարելու մասին նախագծերը:

Առաջարկված փոփոխությունները վերաբերում են այն բարձրաստիճան պաշտոնյաներին, ովքեր ժամանակին չեն ներկայացնի իրենց եկամուտների հայտարարագիրը: Տուգանքը կազմում է նվազագույն աշխատավարձի հազար հինգ հարյուրապատիկից երկու հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: Իսկ առանձնապես խոշոր չափերով, պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երկուսից չորս տարի ժամկետով:

Այս փոփոխությունները պետք է ուժի մեջ մտնեին 2017 թվականի հունվարի մեկից:

Կառավարության նիստի ժամանակ նախագահի աշխատակազմի ղեկավար Վիգեն Սարգսյանն առաջարկել է չհաստատել փոփոխությունները, քանի որ դրանք կրելու են ձևական բնույթ և առաջարկել է լրամշակել այն, որին համաձայն է եղել վարչապետը:

Նշենք, որ կառավարության նիստի օրակարգում տեղ գտած նախագծերը սովորաբար ընդունվում են, քանի որ դրանք անցնում են անհրաժեշտ ընթացակարգերով և կառավարությունը ծանոթ է լինում դրանց: Այնպես որ, և վարչապետը, և նախագահի աշխատակազմի ղեկավարը հաստատ ծանոթ էին փոփոխություններին: Իսկ թե ինչու այս հարցը, որը նաև դիտարկվում է կոռուպցիայի դեմ պայքրաի շրջանակներում, դրվեց կառավարության նիստի օրակարգ և հետաձգվեց, միայն կարող է նշանակել, որ Հայաստանը 2017թ-ին էլ պատրաստ չէ պայքարել կոռուպցիայի դեմ, իսկ կառավարության նիստի օրակարգ ընդգրկելը ձևական, սակայն պարտադիր էր՝ եվրոպական երկրների աչքերին թոզ փչելու համար:

Թեև առաջարկվող փոփոխությունները որևէ լուրջ հարց չէին էլ լուծելու կոռուպցիայի դեմ պայքարում, քանի որ ոչ թե պետք է հայտարարագրերը ուշացնողներին տույժերի ենթարկել, այլ հետաքննել, թե 150 հազար դրամ աշխատավարձ ստացող և ոչ կոմս կամ դուքս նախնի ունեցող ՀՀ մահկանացու քաղաքացիները ինչպես են «բիրդան աղա» դարձել: Եվ քանի որ այդ հարցը տվող չկա, ապա կոռուպցիայի դեմ պայքրաը, հատկապես բարձրաստիճան չինովնիկների շրջանում, որևէ արդյունք չի տա: Հայտարարագրողները նաև սովորել են իրենց գույքն ու գումարները կամ փոխանցել ծանոթ-բարեկամների անուններով, կամ հանել օֆշոր: