Իրադարձությունների նոր զարգացումները երկար սպասեցնել չեն տա

Newspress.am-ը կորցրած տարածքների և պատերազմական գործողությունների հնարավոր զարգացումների մասին խոսել է Արցախի նախկին արտգործնախարար Արման Մելիքյանի հետ:

-Պարոն Մելիքյան, Սերժ Սարգսյանն իր հարցազրույցի ժամանակ խոսեց 800 հա տարածքի մասին, որը նրա խոսքով ռազմավարական և մարտավարական նշանակություն չունի: Արդյո՞ք կարող է պետության տարածքում գտնվող հողատարածքը ռազմավարական նշնակություն չունենալ:

-Համարենք, որ նա խոսեց որպես ռազմական մասնագետ, որը տարածքային կորուստները դիտարկում է բացառապես պատերազմական գործողությունների վարման տրամաբանության համատեքստում և, այդ առումով, իր կողմից թվարկած չափորոշիչները՝ նշված տարածքների ռազմավարական, մարտավարական նշանակություը և այդ կորուստի հոգեբանական հետևանքների գնահատումը գուցեև կարող են համարժեք համարվել, թեև անգամ դա է շատ վիճելի: Սակայն պետության ղեկավարի պաշտոնը ստանձնած գործիչն առաջին հերթին պետք է դիտարկեր այդ կորուստների բացասական քաղաքական հետևանքները և բանակցային գործընթացի վրա դրանց արդեն իսկ թողած խիստ քայքայիչ ազդեցությունը: Մեծ հաշվով, պարոն Սարգսյանը տարածքային կորուստների նշանակության մասին խոսեց ավելի շուտ որպես պաշտպանության նախարար և մտահոգիչը հենց դա է՝ մեզ առաջին հերթին հստակ քաղաքական դիրքորոշում և գնահատական է անհրաժեշտ և Արցախի տարածքային ամբողջականության անվերապահ ապահովման անհրաժեշտության ստորադասումը ինչ-ինչ անցողիկ ռազմական ածանցյալ խնդիրներին անընդունելի է:

– Արդյո՞ք այս տարածքներն ստանալով, Ադրբեջանը կբավարարվի և նոր պահանջներ չի ներկայացնի, քանի որ ինչպես ասում են ախորժակն ուտելիս է բացվում: Նաև մենք ունենք Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ժամանակաշրջանը, երբ դարձյալ տարածքներ անցան Ադրբեջանին: Պատմությունը կրկնվո՞ւմ է:

-Բանակցային ներկայիս օրակարգի պայմաններում Ադրբեջանն, անկասկած, կշարունակի դիմել այնպիսի քաղաքական, դիվանագիտական և ռազմական քայլերի, որոնց միջոցով, միգուցե, կկարողանա իր վերահսկողության տակ առնել Արցախն ամբողջությամբ՝ այնտեղից վտարելով ամբողջ հայ բնակչությանը: Այս հարցում մենք պետք է ձերբազատվենք բոլոր անհիմն պատրանքներից: Պարոն Տեր-Պետրոսյանի իշխանության շրջանում տեղի ունեցան և կորուստներ, և լրջագույն տարածքային ձեռքբերումներ: Ես վստահ եմ, որ այժմ էլ գոյություն ունի կորուստները հետ բերելու և ձեռքբերումներն էլ պահպանելու հնարավորությունը, բայց դա առանձին մեծ թեմա է:

-Ի՞նչ նոր զարգացումներ են սպասվում: Արդյո՞ք հնարավոր է խուսափել լայնամասշտաբ պատերազմից, թե իրավիճակն ավելի կլարվի:

-Շատ բան կախված կլինի նրանից, թե արդյոք Ադրբեջանն իրեն տրված պատերազմելու իրավունքի դիմաց ի՞նչ է պարտավորվել անել, ինչպես է մարելու այս պատերազմելու «արտոնագրի» համար ունեցած իր պարտքը՝ գուցե դա կլինի ՀԱՊԿ և ԵԱՏՄ մտնելու կամ այդ կազմակերպություններին անդմակցելուց կտրուկ հրաժարվելու ձևով: Ամեն դեպքում իրադարձությունների նոր զարգացումներն իրենց դժվար թե երկար սպասել տան: