Այ, որ մամադ փոքր ժամանակ տուտուզիդ մի լավ խփած լիներ, դու այսպես չէիր անի

Քաղաագետ Ստյոպա Սաֆարյանը Ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Չդիմացա և պետք է գրեմ սա, որովհետեւ Անինա Հովհաննիսյան-Տիգրան Ուրիխանյան «գործում» չեմ վստահում հենց երկրորդին: Եւ ահա, թե ինչու.

1. 2003-2004թ. Ազատության հրապարակում այդ ժամանակվա ընդդիմադիր առաջնորդ Ստեփան Դեմիրճյանի, Արամ Զ.Սարգսյանի ու այլոց /«Արդարություն դաշինք»/ հանրահավաքն էր: Ես հանրահավաքին գնացի ՀԺԿ մամլո խոսնակ Ռուզան Խաչատրյանի հետ, ով Տիգրանի մոր ընկերուհիներից էր: Հանկարծ Տիգրանը մեկ տասնյակից ավել երիտասարդների հետ ներխուժեց հանրահավաքի համար հավաքված բազմության մեջ եւ սկսեց սադրել, կոչ անել չմասնակցել հանրահավաքին, չլսել ընդդիմադիր առաջնորդներին:

Հիշեցնեմ, որ այդ տարիներին Ռոբերտ Քոչարյանի մեծագույն երկրպագու երիտասարդն իր կազմով կոչ էր անում «գիտակցության հեղափոխություն անել», այլ ոչ թե «իշխանափոխություն` ռոբերտափոխություն»: Ցույցի մասնակիցներն էլ, Ռուզան Խաչատրյանն էլ երիտասարդներին, այդ թվում Տիգրանին հորդորում էին հեռանալ, եթե ցանկանում են այլ վայրում ակցիա անեն, քննադատեն ընդդիմությանը, բայց չսադրեն: Տիգրանը իր կամպանիայով հրաժարվեց կատարել հորդորն ու շարունակեց սադրանքը ցուցարարների մեջ: Ռուզաննա Խաչատրյանը, ով կողքս էր կանգած նրան ասաց` «Այ, որ մամադ փոքր ժամանակ տուտուզիդ մի լավ խփած լիներ, դու այսպես չէիր անի»: Որքան մեծ էր հաջորդ օրը զարմանքս, երբ լսեցինք, որ Տիգրան Ուրիխանյանը դիմել է ՀՀ ոստիկանություն հաղորդումով, թե Ռուզան Խաչատրյանը իրեն սպառնացել է ֆիզիկապես վերացնելով… Ու մենք բոլորս տեղի ունեցածի վկան էինք: Իհարկե, նման գործ չքննվեց, բայց հետեւությունս հստակ էր. ա). Տիգրան Ուրիխանյանի համար սադրելը նորմա է` հանուն ինչ-որ կենտրոնի ծառայելու, բ). Տիգրան Ուրիխանյանի համար առանձնապես խնդիր չէ զրպարտելը, առավել ես կանանց:

Երկրորդ էպիզոդը կապված էր իրավապաշտպան Միքայել Դանիելյանի հետ, երբ նա նույնիսկ գազային ատրճանակ օգտագործեց Միկայի դեմ: Ու չպատժվեց դրա համար…. ներկայացնելով, թե ինքը պաշտպանվել է:
Հիմա արի ու հավատա, որ այս երիտասարդը, ում նկարագիրը գոնե ինձ ու այլոց հայտնի է, ճիշտ է այս դրվագում:
Չեմ հավատում:

Հ.Գ. Այն, որ լրատվամիջոցները ֆինանսական առումներով խոցելի են ու շատ քաղաքական ուժեր եւ գործիչներ «հովանավորել» կամ «հովանավորում են» իրենց մասին լավը գրելու կամ վատը չգրելու համար, գաղտնիք չէ: Բայց ինձ համար մութ է, թե այս պատմության մեջ ինչ խնդիր է լուծում Տիգրան Ուրիխանյանը»: