Մի կտոր հաց չանգռող շարքային հայաստանցու նոր վարկային բեռը

Գործադիրն այսօր հավանություն տվեց Հայաստանի ու Վերակառուցման և զարգացման միջազգային բանկի միջև 2016 թվականի մայիսի 12-ին ստորագրված «Էներգետիկայի ոլորտի ֆինանսական առողջացման ծրագիր» վարկային համաձայնագրին, ըստ որի ` Հայաստանին կտրամադրվի 30.000.000 ԱՄՆ դոլարի չափով վարկ, որի մարման ժամկետը 25 տարի կլինի, 14.5 տարին՝ արտոնյալ:

Ծրագրի նպատակն է աջակցել Հայաստանում էլեկտրաէներգիայի մատակարարման համարժեքության և հուսալիության պահպանման ջանքերին:

Սա պաշտոնական ձևակերպումն է:

Արդյունքում, սակայն, մենք միայն ավելացնում ենք պետական պարտքը և մոտեցնում ռիսկային նիշին: Իսկ թե մի քանի տարի հետո ինչպես է մարվելու օր- օրի տարբեր վարկային ծրագրով ավելացվող մեր պարտքը, սա ամենաքիչն է հուզում կառավարությանը:

Այո’, Հովիկ Աբրահամյանն Ացախում ճիշտ էր ասում, որ դասեր չի քաղել, այլապես նոր վարկային բեռի տակ չեն դնի այսօր հազիվ մի կտոր հաց չանգռող շարքային քաղաքացուն, ում տարիներ շարունակ խաբելն ու թալանելը դարձել է բնավորություն:

Թալանում են, երբ մաքսային միությունից մեքենաներ մաքսազերծում, ու թալանը չի դադարում մինչև չի աղմկում ռուսական կողմը. թալանում են` բնական մենաշնորհները, թալանում են` աչքաչափով կարմիր գծեր քաշելով, թալանում են` օրը ցերեկով իրենց գերակա շահը դարձնելով ուրիշին տնից զրկելը, թալանում են` բանկերում:

Միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունները Հայաստանին վարկեր են տրամադրում ցածր տոկոսներով, որոնք կառավարությունը տրամադրում է առևտրային բանկերին բիզնեսը վարկավորելու համար: Իսկ քաղաքացու բողոքը մնում է անպատասխան, քանի որ իրեն թալանում են կառավարության աջակցությամբ:

Եվ ստացվում է, որ այսօր ՀՀ քաղաքացիների գրպանը համարվում է թե’ պետական եկամտի և թե’ օլիգարխների շահույթի հիմնական աղբյուրը: