Հովիկ Աբրահամյանը չի գտնում անօրինական գումարները

Վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանը մոտ մեկ ամիս առաջ հայտարարեց, որ պետք է անօրինական գումարները գտնել և ուղարկել բանակին: Դա այն ժամանակահատվածն էր, որ իշխանության աշխատանքը փուչիկի պես ջրի երես ելավ, երբ աջ ու ձախ իշխանությանը հորդորում էին մսխած գումարները հետ վերադարձնել բանակին ու զարգացնել երկիրը:

Հովիկ Աբրահամյանը ի պաշտոնե մեկ ամիս առաջ հաստատեց, որ կան անօրինական գումարներ: Մինչ իշխանությունը իր ողջ ռեսուրսով կգտներ անօրինական գումարի հետքը hetq.am հետաքննող կայքը ազդարարեց անօրինական գումարի տիրոջ ու օֆշորի մասին, ինչից հետո միանգամից օֆշորասեր Միհրան Պողոսյանը հրաժարականի դիմում գրեց: Հովիկ Աբրահամյանը, որքան էլ տարօրինակ է, դեռ ոչ մի անօրինական գումար չի գտել: Փոխարենը որոշել է այլ մեխանիզմ գտնել բանակը ամրացնելու համար:

Մայիսյան տոնակատարություններին Աբրահամյանը Արցախ է մեկնել ոչ թե դասեր քաղած, այլ զինվորի սխրանքը գնահատող ճառով. «Ձեր քայլերը ոգևորող են յուրաքանչյուրիս համար, քանի որ մենք գիտակցում ենք, որ ձեր շնորհիվ մեր սահմանները պաշտպանված են, և ձեր սխրանքը անգնահատելի է»:

Այն, որ մեր զինվորի սխրանքը մեծ է` փաստ է, անժխտելի փաստ, բայց որ այդ սխրանքը անգնահատելի է` դժվար է համաձայնել. զինվորի սխրանքը վարչապետը կարող է գնահատել իր և իր թիմի բարեխիղճ աշխատանքով, թալանված գումարները օֆշորագետների մասնակցությամբ հետ բերելով, երկրում մենաշնորհը վերացնելով, արտագաղթը կասեցնելով, աղքատությունը նվազեցնելով ու վերջապես երկիրը երկիր դարձնելով: Սրանք այն ուղղակի նիշերն են, որոնցով Հովիկ Աբրահամյանը կարող է գնահատել զինվորի սխրանքը, իսկ ճառերով թող սնվեն ֆուտբոլասեր շարմազանովները, ովքեր ժամանակ առ ժամանակ ֆուտբոլ են խաղում, գնդակն էլ մեկ թուրքերի մեկ էլ ադրբեջանցիների կողմն են ուղարկում:

Այո, մեր զինվորի շնորհիվ մեր սահմանը պաշտպանված է,այստեղ Հովիկ Աբրահամյանը երցս ճիշտ է, բայց մեր իշխանության շնորհիվ մեր թիկունքն է անապահով, այստեղ թիկունքում ապրող նույն զինվորի ընտանիքը ամեն օր զգում է իշխանության հարվածը: Ամեն օր սահմանը պահող զինվորն ու իր ընտանիքը արտաքին ու ներքին պարտքեր են կուտակում իրենց ուսերին, ամեն օր աղքատությունը ծվարում է իր կտուրի տակ, իշխանությունը դիրքավորվում իր դղյակներում, իսկ ակադեմիկոսն էլ նույն զինվորի արյան գնով պահվող հայրենիքին քոսոտ երկիր է անվանում: Այնպես որ, Հովիկ Աբրահամյանը պետք է դասեր քաղի ու անհապաղ գտնի անօրինական գումարները, այլապես մանկավարժ ու պահակ, հսկիչ ու դաստիարակ իրենց մի ողջ աշխատավարձ են ուղարկում սահմանը պահող բանակին այն դեպքում, երբ այդ ընտանիքներից շատերի տղաները ծառայության մեջ են` իրենք էլ վարկի ու պարտքի տակ են: