Չէի հավատում, բայց բրավո. Վահան Բադասյան
ՀՀ Կառավարությունն ընդունեց Արցախի անկախությունը ճանաչելու մասին ԱԺ «Ժառանգություն» խմբակցության պատգամավոր Զարուհի Փոստանջյանի և ԱԺ ՀԱԿ խմբակցության պատգամավոր Հրանտ Բագրատյանի ներկայացրած օրինագիծը: Առաջիկայում ԱԺ-ն կքննարկի Արցախի ճանաչման օրինագիծը:
Արցախի ճանաչման հնարավոր զարգացումների շուրջ newspress.am-ը զրուցեց ԼՂՀ նախկին պատգամավոր Վահան Բադասյանի հետ:
«Չէի հավատում, բայց բրավո»,-ասաց նա, նշելով, որ այս որոշման ընդունումը Հայաստանի անվտանգության թիվ մեկ երաշխիքն է, իսկ ինչ վերաբերում է հետևանքներին, ապա նախ խոսեց տարբեր կարծիքների մասին, ըստ որի, կզայրանան Թուրքիան, Ադրբեջանը, սակայն, ըստ քաղաքագետի, դա պարտվողի կեցվածք է, իսկ հայ ժողովրդի համար այն կունենա կարևորագույն և ոգևորիչ նշանակություն:
«Մենք պետք է ցուցաբերենք ազգային կամքը, և հաղթողի կեցվածք պետք է ունենանք, ոչ պարտվողի. մեր խնդիրները մենք պետք է լուծենք»,-շեշտեց Վահան Դադասյանը, հավելելով, որ աշխարհը պետք է տեսնի, թե ինչպես են հայերը զենքը ձեռքին պաշտպանում իրենց անկախությունը, Արցախը, ուստի կհարգեն և հակառակը, փրկություն աղերսելու դեպքում՝ Հայաստանին ոչ ոք չի հարգի:
«Դա մեր համախմբման, մեր պետության կերտման ամենաառաջին նախապայմաններից մեկն է»,-շեշտեց ԼՂՀ նախկին պատգամավորը:
Նա նաև անդրադարձավ ՀՀ առաջին նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի և Արցախի նախագահ Բակո Սահակյանի հանդիպմանը, նշեց, որ թեև միշտ էլ քննադատել է նախագահների վարած քաղաքականությունը՝ իրենց թերությունների և սխալների համար, միաժամանակ ընդունեց, որ այս ընթացքում առաջխաղացումներ ևս եղել են, սակայն այս տարիներին Ադրբեջանը պատրաստվել էր պատերազմին, իսկ մենք՝ ոչ:
Այնուամենայնիվ, նախագահների հանդիպումը, Բադասյանի կարծիքով միասնականության նշանակություն ունի և հույս հայտնեց, որ նախագահների հանդիպումը շարունակական կլինի:
Արցախի փորձագետ Մարգարիտ Քարամյանի հայտարարությունը, թե անհապաղ պետք է դուրս բերել կանոնավոր բանակի շարքերից Մանվել Գրիգորյանին և նրա ոչ պակաս կասկածելի բանակին, Վահան Բադասյանը նշեց, որ կամավորկանները պետք է կոնկրետ գործ անեն, միաժամանկ չբացառեց, որ նարցն շարքերում մեծ թվով հրաշալի զինվորներ կան:
Նրա համար ընդունելի է Մանվել Գրիգորյանի օգնությունը, սակայն գտնում է, որ այդ օգնությունը պետք է լինի համակարգի մաս, ոչ թե համակագից դուրս: