Կառավարությունն այսօր կարող էր կրճատել աղքատությունը, սակայն չարեց

Կառավարությունն այսօր բացասական եզրակացություն է տվել «Նվազագույն ամսական աշխատավարձի մասին ՀՀ օրենքում փոփոխություններ կատարելու մասին» նախագծին: Դրանով առաջարկվում է 2016 թվականի հուլիսի 1-ից նվազագույն ամսական աշխատավարձի չափը սահմանել 65.000 դրամ՝ գործող 55.000 դրամի փոխարեն: ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարար Արտեմ Ասատրյանը կառավարության նիստում նշել է, որ նախագծի ընդունումը կհանգեցնի ՀՀ պետբյուջեից լրացուցիչ ծախսերի անհրաժեշտության. մոտավոր գնահատմամբ տարեկան հաշվարկով կկազմի առնվազն շուրջ 13 մլրդ դրամ:

Ինչո՞ւ կառավարությունը չբարձրացրեց նվազագույն աշխատավարձի չափը, որը կօգներ երկրի մի զգալի հատվածի՝ 65 հազար դրամ ստանալ, 55 հազար դրամի փոխարեն. հաշվի առնելով տարեկան գնաճը: Նախարարը սակայն նշել է, որ տնտեսական ցուցանիշները, որի պատճառով նվազագույն աշխատավարձը չի բարձրացվի: Նշենք, որ կառավարությունը դժկամությամբ է բարձրացնում նվազագույն աշխատավարձի չափը: Պատարեզմը պատերազմ, սակայն բարեկեցությունը այլ պահանջներ է ծնում: Սա դարերով արդարացված միջոց է: Բարեկեցիկ են, պահանջները ևս բարեկեցիկ են, իսկ նվազագույն ֆինանսների ֆոնին, ծախսերը և պահանջները ևս նվազագույն են և այստեղ ոչ հայրենասիրությունը, և ոչ էլ պատերազմը որևէ դեր չունեն: Եթե կառավարության անդամների աշխատավարձը կախված լիներ նվազագույն աշխատավարձի չափից, հավանականությունը մեծ է, որ այն անմիջապես կբարձրացնեին, ինչպես կառավարությունը չի հրաժարավում ճոխ նվերներ մատուցելուց, թանկ ռեստորաններ ու հյուրանոցներ այցելելուց, թանկարժեք մեքենաներից, օդանավերում թանկարժեք ծախսերից և այլն: Եթե որևէ խնդիր չի դիպչում կառավարության անդամների կենսակերպին, ապա այդ խնդիրն այլևս խնդիր չէ:

Հավելենք նաև, որ կառավարության վերին օղակները չեն ապրում աշխատավարձի հաշվին, և նրանք երբեք չեն հասկանա, թե ինչ է նշանակում ապրել նվազագույն 55 հազար դրամ աշխատավարձով, այլապես կգնահատեին օրական 2000 դրամով ապրողներին: Տնտեսական ցուցանիշներն է մատնանշել Արտեմ Ասատրյանը: Մինչև երեկ կառավարությունը գովաբանում էր տնտեսական աճը, խոսում ձեռքբերումների մասին, սակայն դա երեկ, կամ էլ այն ժամանակ, երբ պետք է հպարտանալ, իսկ երբ պետք է հոգալ քաղաքացիների մասին, կառավարությունը արդեն անելիք չունի:

Հիշեցնենք, որ Համաշխարհային բանկը ներկայացրել է Հայաստանի աղքատության ցուցանիշները երկու տեսանկյունից. մեկը՝ օրական 2.5 դոլար սպառման տեսանկյունից, մյուսը՝ օրական 5 դոլար սպառման տեսանկյունից։ 2.5 դոլարի տեսանկյունից աղքատության մակարդակը Հայաստանում 2014 թվականին կազմել է 26%։ Իսկ օրական 5 դոլարի տեսանկյունից՝ 76%-ը։ Այնպես, որ կառավարությունն այսօր կարող էր այս 76 տոկոս աղքատության շեմը նվազեցնել՝ բարձրացնելով նվազագույն աշխտավարձը, սակայն ոչ, ավելի կարևոր գործեր կան: Խոշոր ընկերություններին բյուջեի հաշվին արտոնություններ տրամադրելը, ուրիշի անուններով գրանցված սեփական ընկերությունների բյուջեները լցնելը, ցանցառ միջոցառումների վրա միլիոններ ծախսելը, գերատեսչությունների կասկածելի ներկայացուցիչների տասնյակ հազարավոր դոլարների բնակարաններ նվիրելը և այսպես շարունակ: Այնպես, որ ինչպես 5 դոլարով ապրում էր բնակչության 76 տոկոսը, հետայսու ևս կապրի: Կառավարությունը վերահաստատեց Հայաստանում աղքատության խորացմանն ուղղված իր ջանքը: Կամաց-կամաց հասնում ենք Աֆրիկայի ափերը: