Բանակ չծառայածին աղջիկ տվեք, բայց պաշտոն մի տվեք

«Հանրային ճնշման պետք է ենթարկեք այն մարդկանց, ովքեր բանակ չեն ցանկանում գնալ, պետք է պարսավեք, աղջիկ չտաք»,- հայտարարել է ՀՀ պաշտպանության նախարարի մամուլի քարտուղար Արծրուն Հովհաննիսյանը։

Նշենք, որ Արծրուն Հովհաննիսյանի առաջարկությունը դեռևս խորհրդային տարիներին ուժի մեջ էր. այն տղաները, ովքեր բանակ չէին ծառայում, համարվում էին հիվանդոտ կամ «նիգոդնի» և նրանց գերադասում էին աղջիկ չտալ:

Էդուարդ Շարմազանով, Կարեն Ավագյան, Տարոն Մարգարյան, Արմեն Աշոտյան, Հայկ Բաբուխանյան, Սամվել Նիկոյան, Դավիթ Հարությունյան, Սամվել Ֆարմանյան և այսպես երկար-երկար պաշտոնական անվանացուցակ:

Հավելենք, որ ԶԼՄ-ներից մեկն առաջարկել էր ոչ թե բանակում չծառայածներին աղջիկ չտալ, այլ պաշտոն, քանի որ ովքեր բանակում չեն ծառայել կամ նախարարներ են աշխատում, կամ պատգամավորներ են, ուժային կառույցներ են ներկայացնում:

Ինչու է այժմ, նաև նախկինում և ապագայում ևս կարևորվում տղայի բանակ ծառայելը, քանի որ տղայի մեջ ձևավորվում են հատկանիշներ, որոնք օգնելու են և նրան, և նրա ընտանիքին ու հասարակությանը լինել կայուն, ընկերների ու հարազատների, նաև հայրենիքի թիկունիքն կանգնած, պայքարող, իսկ բանակ չգնացած և չծառայած երիտասարդները մնում են մայրիկի ստվերում և այնտեղից երբեք դուրս չեն գալիս, քանի որ դուրս գալու համար չեն ստեղծվել երբևէ համապատասխան պայմաններ:

Սահմանին կանգնած և ծառայած երիտասարդները տեսնում են հայրենիքը, շոշափում ու զգում ոտքերի տակ, և որպես կանոն, հենց նրանց վրա է հենվում երկիրը, և հակառակը:
Իսկ այժմ Հայաստանը հենվում է այնպիսի մարդկանց վրա, որոնք հող ու արյուն չեն զգացել, ոտքով չեն շոշափել հայրենիքի սահմանները, այլ մնացել են այն տղաների մակարդակում, որ մամայի փեշից բռնած գնում էին հարևանի տուն բանբասելու: Ու եթե ուշադիր հետևենք մեր այն պաշտոնյաների վարքագծին, ովքեր չեն անցել ոչ պատերազմի, և ոչ էլ բանակի բովով, մնացել են մայրիկի փեշից կախ՝ հարևանի տանը ու զբաղված են խիստ կանացի գործով: Բայց այս անգամ ոչ թե մյուս հարևաններից էին բանբասում, այլ երկրից, ժողովրդից ու հայրենիքից, ու հայրենիքը տաք չէ նրանց համար, քանի որ երբևէ սպիտակեղենի տաքությունը երբեք չի փոխարինվում մայր հողի ջերմության հետ: