43 զինծառայողի մահ՝ խաղաղ պայմաններում․ սա՞ է Ավանեսյանի համար «խաղաղության պտուղներն» ու «ապահով ծառայությունը»
Առողջապահության նախարար Անահիտ Ավանեսյանը խաղաղությունը համարում է ոչ միայն տնտեսական զարգացման, այլև զինվորների ապահով ծառայության երաշխիք։
ԱԺ ամբիոնից, իր ելույթի ժամանակ, նա մասնավորապես նշել է.
Իհարկե, իշխանոթյան ներկայացուցիչը պետք է պաշտպաներ իր քաղաքական ղեկավարի կողմից խաղաղության մասին առաջ քաշած թեզը, բայց մենք կփորձենք ցրել առողջապահության նախարարի սահմանի անառիկության ու ապահով ծառայության մասին պատրանքերը:
Նախարարի հայտարարությունը գուցե կարող էր նաև ծիծաղելի թվալ, եթե իրականում այն ողբերգալի չլիներ:
Գոյություն ունեն վիճակագրական տվյալներ և փաստեր, որոնք պարզապես թույլչեն տալիս տվել նախարարի իլյուզիաներին:
Հոկտեմբերի 31-ի դրությամբ՝ 2026 թվականին ոչ մարտական՝ խաղաղ պայմաններում, մահացել է 43 զինծառայող։ Այս դեպքերի մի մասը կապված է ծառայության ընթացքում տեղի ունեցած միջադեպերի, բռնության և ինքնասպանությունների հետ։ Առանձին դեպքերով քննվում են նաև զինակիցների կողմից հնարավոր ճնշումների և ինքնասպանության հասցնելու հանգամանքները։
Այսինքն՝ զինվորների կյանքին սպառնացող վտանգը միայն սահմանային իրավիճակով չի պայմանավորվում։ Երբ զինծառայողները մահանում են նաև ծառայակիցների հնարավոր բռնության, նվաստացման կամ ճնշումների հետևանքով:
Սա նաև այն իշխանության պատասխանատվության հարցն է, որի մաս է կազմում Անահիտ Ավանեսյանը։ Այս ֆոնին ապահով ծառայության մասին խոսելը, մեղմ ասած, անտեղի է։
Հաջորդ խնդիրը սահմանների անառիկությունն է, որի մասին նույնպես խոսեց նախարարը։
Խոսքը, մասնավորապես, այն սահմանի մասին է, որը հոկտեմբերի 1-ին ապօրինի հատել էր ադրբեջանցի զինծառայող Նասիմի Մուսաևը։ Նա ներխուժել էր Սյունիքի Շաքի բնակավայրի տուն և կրակել բնակչի ուղղությամբ՝ վիրավորելով նրան։ Տուժել էին նաև նրա երեխաները։
Ի դեպ, լուրեր էին տարածվել նաև սահմանը հատած այլ ադրբեջանցիների մասին, որոնց վերաբերյալ տեղեկությունները պաշտոնապես ո՛չ հաստատվեցին, ո՛չ հերքվեցին։
Դրանից 20 օր անց՝ հոկտեմբերի 21-ին, տեղեկություն տարածվեց նաև Մեհրաբի ուղղությամբ Հայաստան անցած ադրբեջանցի հովվի մասին։
Երկու դեպքում էլ ադրբեջանցիների՝ սահմանը հատելու հանգամանքները ներկայացվեցին որպես մոլորվելու հետևանք։
Այս իրողությունների պայմաններում ապրել խաղաղության պատրանքներով, մեղմ ասած, անխոհեմություն է։
Եվ վերջում՝ չմոռանանք նաև, որ Անահիտ Ավանեսյանն այն առողջապահության նախարարն է, որի պաշտոնավարման ընթացքում նախարարության համակարգում ամիսներ շարունակ պարկերով, նկուղներում պահվել են 44-օրյա պատերազմի զոհված զինծառայողների մարմինները։
Նույնականացման գործընթացի ձգձգումը ծնողներին երկար ժամանակ զրկել էր իրենց որդիներին արժանապատիվ հրաժեշտ տալու հնարավորությունից։
Եվ այսօր հենց այդ նախարարը ԱԺ ամբիոնից խոսում է խաղաղության պտուղների ու զինվորների ապահով ծառայության մասին։