Կորսիկայի ժողովն ընդունել է բանաձև, պահանջվում է անհապաղ ազատ արձակել ապօրինի պահվող հայ գերիներին

Արցախի աջակցման ասոցիացիան (ASA) խորին երախտագիտությամբ է ընդունում Կորսիկայի ժողովի կողմից հուլիսի 31-ին ընդունված բանաձևը, որով պահանջվում է Ադրբեջանում պահվող Արցախի տասնինը հայ քաղաքական բանտարկյալների անհապաղ ազատ արձակումը, ինչպես նաև վերահաստատվում է արցախահայության՝ անվտանգ, արժանապատիվ և առանց խոչընդոտների հայրենիք վերադառնալու իրավունքը՝ համաձայն ՄԱԿ-ի Արդարադատության միջազգային դատարանի սահմանած ժամանակավոր միջոցների։ Փոխանցում է Ապառաժը։

Այս քվեարկությունը անուն և դեմք է տալիս այն մարդկանց, որոնց ցանկանում են մատնել մոռացության։ Խոսքը վերաբերում է Արցախի Հանրապետության նախկին նախագահներ Արայիկ Հարությունյանին, Բակո Սահակյանին և Արկադի Ղուկասյանին, Ազգային ժողովի նախագահ Դավիթ Իշխանյանին, նախկին պետնախարար Ռուբեն Վարդանյանին, գեներալ Լևոն Մնացականյանին, նախկին հրամանատարի տեղակալ Դավիթ Մանուկյանին, նախկին արտգործնախարար Դավիթ Բաբայանին և ևս տասնմեկ անձանց, որոնք դատապարտվել են ծանր պատիժների այնպիսի դատավարությունների արդյունքում, որոնք հենց Կորսիկայի ժողովը բնութագրում է որպես կամայական։

«Մենք շարունակելու ենք մեր հանձնառությունը բոլոր այն քաղաքական, հասարակական և քաղաքացիական ուժերի կողքին, որոնք, ինչպես Կորսիկայի ժողովը, միջազգային իրավունքն ընտրել են որպես իրենց միակ ուղենիշը, մինչև Արցախի ժողովրդի իրավունքները լիովին վերականգնվեն», — հայտարարել է Արցախի Հանրապետության ներկայացուցիչ Հովհաննես Գևորգյանը։

Այս քվեարկությունը տեղի է ունենում գրեթե երեք տարի անց այն բանից հետո, երբ ՄԱԿ-ի Արդարադատության միջազգային դատարանը պարտավորեցրեց Ադրբեջանին ապահովել արցախահայության անվտանգ, արժանապատիվ և անարգել վերադարձը իրենց հայրենիք։ Սակայն գրեթե երեք տարի անց այդ որոշումը շարունակում է մնալ չկատարված, իսկ հայ քաղաքական բանտարկյալների ապօրինի պահումը շարունակվում է՝ միջազգային մարդու իրավունքների մասին կոնվենցիաների կոպիտ խախտմամբ։

Արցախի աջակցման ասոցիացիան իր շնորհակալությունն է հայտնում Կորսիկայի ժողովի պատգամավորներին, հատկապես Core In Fronte խմբակցությանը, որը նախաձեռնել էր այս բանաձևը, միջազգային իրավունքի նկատմամբ հարգանքի պահանջը գործնական քաղաքական քայլի վերածելու համար։