Հայկական Վարդավառը՝ հունական Պոսեյդոնի ուղեկցությամբ. 199,5 մլն դրամ՝ տոնակատարության համար

Երևանի քաղաքապետարանը «Վարդավառ 2026» տոնակատարության կազմակերպման համար հատկացրել է 199 մլն 500 հազար դրամ։ Այս որոշումը հանրային լայն քննարկման առիթ է դարձել, հատկապես այն պայմաններում, երբ բազմաթիվ քաղաքացիներ խոսում են կյանքի թանկացման, սոցիալական դժվարությունների և պետական ու համայնքային միջոցների սահմանափակ լինելու մասին։

Վերջին տարիներին հասարակության տարբեր խմբեր բարձրաձայնում են, որ սոցիալական վճարների, թոշակների և աշխատավարձերի բարձրացման հարցում իշխանությունները հաճախ հղում են անում բյուջետային սահմանափակումներին և ասում, թե՝ բյուջեն սուղ է։ Այդ ֆոնին բնական հարց է առաջանում՝ որքանո՞վ է առաջնահերթ գրեթե 200.000.000 դրամ հատկացնել մեկ տոնական միջոցառման։

Սա մի կողմից, մյուս կողմից էլ, համաձայնեք, որ հանրային միջոցների նման ծավալի ծախսը պահանջում է առավելագույն թափանցիկություն։ Հասարակությունն իրավունք ունի իմանալու, թե ինչպես է ձևավորվել 199.5 մլն դրամի նախահաշիվը, ինչ ծառայություններ են ներառված այդ գումարի մեջ, ովքեր են ընտրված կապալառուները, ինչ ընթացակարգով են իրականացվել գնումները և արդյոք առաջարկված գները համապատասխանո՞ւմ են շուկայական արժեքներին։ Հատկապես երբ քաղաքացիներն են իրենց հարկերից վճարում այդ ծախսերը:

Առանց այս տեղեկատվության դժվար է գնահատել՝ խոսքը հիմնավորված ծախսի՞, թե՞ ուռճացված նախահաշվի մասին է։ Իհարկե, մինչև համապատասխան փաստաթղթերի և պայմանագրերի ուսումնասիրությունը որևէ կոռուպցիոն սխեմայի կամ միջոցների յուրացման մասին եզրակացություն անել չենք կարող, սակայն նույնքան բնական է, որ նման մեծ գումարի դեպքում հանրությունն ակնկալում է լիարժեք հաշվետվողականություն և բաց տվյալներ։

Էլ չենք խոսում այն մասին, որ հայկական ավանդական տոնին նվիրված միջոցառմանն իր արքայական տեղն էր գրավել հին հունական դիցաբանության պանթեոնի Տասներկու Օլիմպիական աստվածներից մեկը՝ Պոսեյդոնը: Իհարկե, նա համարվում է Ծովերի արքա և գուցե իշխանությունները նրա հետ ասոցացրել են Վարդավառի «ջրոցին», բայց հարկ է հիշել, որ տոնի հետ կապված հայերն իրենց պատմությունն ունեն, որը որևէ կերպ չի նույնացվում և, առավելևս կապվում, Պոսեյդոնի «ջրերի» հետ:

Արմինե Մկրտումյան