Դաստիարակությո՞ւն, թե՞ «սնկային հալյուցինացիա»․ ո՞վ է ավելի ծաղրածու
«Ուժեղ Հայաստան» կուսակցության ղեկավար Սամվել Կարապետյանն իր ասուլիսի ժամանակ հորդորեց շատ ուշադրություն չդարձնել Նիկոլ Փաշինյանի ասածներին, քանի որ դրանք անլուրջ են։
Իհարկե, Փաշինյանն իր անլրջությամբ, կարելի է ասել, անզուգական է, սակայն այս դեպքում, Սամվել Կարապետյանը փորձեց գերազանցել նրան՝ իր անլրջությամբ։
Սամվել Կարապետյանը մասնավորապես ասաց․
«Ես ուզում եմ գաղտնիք բացել․․․ անցյալ տարի, երբ Փաշինյանը գնացել էր Չինաստան, դուք գիտեք, այնտեղ կան հատուկ սնկերի ռեստորաններ, որոնք մարդկանց մոտ հալյուցինացիաներ են առաջացնում։ Նա այնտեղ փորձել էր, դուրը եկել էր։ Ու ես, ինչքանով գիտեմ, 1 տոննա բերել է իր հետ»․․․
Թե որքանով է Փաշինյանի հոգեկան անհավասարակշռությունը կապված «սնկային հալյուցինացիաների» հետ՝ պարզ չէ, ակնհայտ է միայն, որ Փաշինյանի թվացյալ անձի երկվության ու շիզոֆրենիկ դրսևորումները ո՛չ այսօր, ու ո՛չ էլ երեկ են ի հայտ եկել, բայց դա չի խանգարել Սամվել Կարապետյանին, պատերազմից ու կապիտուլյացիայի փաստաթղթի ստորագրումից հետո, սիրով ընդունել Փաշինյանի հրավիրն ու, կիսակզած նրա առաջ, սեղմել ձեռքը։
Շատ տարօրինակ է, որ օդից կաթացած ու ընտրությունների նախաշեմին միանգամից ընդդիմություն դարձած Կարապետյանը, մինչ այդ Փաշինյանի պահվածքի մեջ ոչ մի տարօրինակություն չի տեսել։ Ավելին՝ Կարապետյանը հաշտ է եղել Արցախը թուրքին նվիրելու և Հայաստանը մաս-մաս հանձնելու Փաշինյանի վարած քաղաքականության հետ։
Հիմա նա ասում է, թե՝ այն ժամանակ անհարմար է զգացել մերժել Փաշինյանի հրավերը՝ դաստիարակությունը թույլ չի տվել։
Մի խոսքով, Կարապետյանի ասելով, ինքը «ամոթու» է գնացել։
Այստեղ դասականը կասեր՝ իյա՞, իրո՞ք․․․
Այս դեպքում, շատ հետաքրքիր է՝ ինչի՞ վրա էիք ծիծաղում այդպես երկուսով․ Փաշինյանի պատմած անեկդոտի՞, թե՞ ներկայացրած կապիտուլյացիոն ծրագրի։
Հա՛, երևի ամուր ձեռքսեղմումն էլ զուտ նրան ցավեցնելու նպատակով էր։
Իսկ գուցե «հալյուցինացիաներ առաջացնող սնկեր» Կարապետյանն ի՞նքն էր այդ ժամանակ փորձել։
Ու շատ հետաքրքիր է` եթե Փաշինյանն այսօր նորից որոշի հանդիպել գործարարներին, ինչպե՞ս է պայքարելու Կարապետյանն իր միջի դաստիարակության հետ․ սանձելո՞ւ է, թե՞ հնազանդվելու։
Հաշվի առնելով Փաշինյանին ու նրա թիմին աշխատանքով ապահովելու խսոտումները, ինչպես նաև Արցախը հետ բերելու և արցախցիների վերադարձի մասին հարցերը շրջանցելու Կարապետյանի փորձերը, կարելի է եզրակացնել, որ նա հաշտ է հողերը հանձնելու հետ։ Այս դեպքում Կարապետյանն ուզում է վարչապետ դառնալ, որ ի՞նչ անի՝ շարունակի Փաշինյանի վարած քաղաքականությո՞ւնը։
Այսօրվա ասուլիսի ժամանակ էլ սպառիչ պատասխաններ չհնչեցին․ այդ ամենի մեջ անլջությունն այնքան շատ էր, որ արդեն սկսում ես կասկածել՝ ո՞վ է ավելի ծաղրածու՝ Փաշինյա՞նը, որ երկիրը կրկեսի է վերածել, թե՞ կապիտուլյացիայի հետ հաշտված ու մեկ օրում ընդդիմադիր դարձած ու ընդդիմություն խաղացող Կարապետյանը, ում խոսքն անլուրջ է, իսկ խոստումներն ու ծրագրերն անորոշ՝ առանց հստակությունների։
Արմինե Մկրտումյան