Մակրոնի աջակցությունը Փաշինյանին. միջամտություն Հայաստանի ներքին գործընթացներին
Երևանում կայացած ասուլիսի ընթացքում ֆրանսիական լրատվամիջոցներից մեկի ներկայացուցիչը հարց ուղղեց Ֆրանսիայի նախագահ Էմանուել Մակրոնին՝ անդրադառնալով Հայաստանի ներքաղաքական զարգացումներին և առաջիկա ընտրություններին։ Լրագրողը հիշեցրեց, որ Մակրոնը բազմիցս խոսել է արտաքին ազդեցությունների անթույլատրելիության մասին, մասնավորապես՝ նշելով ռուսական միջամտության վտանգը, և հետաքրքրվեց՝ արդյոք Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանին բացահայտ աջակցությունը ընտրություններից ընդամենը մեկ ամիս առաջ չի կարող դիտարկվել որպես օտարերկրյա միջամտություն երկրի ներքին գործերին։
«Փաստ»-ը գրում է. «Հարցի ձևակերպումն ինքնին ուշագրավ է, քանի որ այն հնչում է ոչ թե արտաքին դիտորդների, այլ հենց ֆրանսիական տեղեկատվական դաշտի ներկայացուցչի կողմից։ Սա ցույց է տալիս, որ նույնիսկ Ֆրանսիայի ներսում առկա են տարբեր գնահատականներ պաշտոնական Փարիզի վարած քաղաքականության վերաբերյալ, հատկապես այն դեպքերում, երբ խոսքը վերաբերում է այլ պետությունների ներքին գործընթացներին։
Մակրոնը, արձագանքելով հարցին, նշել է, որ չի կարելի խոսել միջամտության մասին՝ իր գործողությունները ներկայացնելով որպես գործընկերային աջակցություն և ժողովրդավարական արժեքների պաշտպանություն։
Սակայն այս մեկնաբանությունը չի փակել քննարկումը, այլ հակառակը՝ ավելի է ընդգծել թեմայի զգայունությունը։
Քաղաքական և փորձագիտական շրջանակներում նման իրավիճակները հաճախ դիտարկվում են ոչ միայն հայտարարությունների մակարդակով, այլև դրանց հետևում կանգնած հնարավոր շահերի տեսանկյունից։ Հայաստանի դեպքում ևս բարձրաձայնվում է այն տեսակետը, որ ֆրանսիական տնտեսական ներկայությունը երկրում կարող է դեր ունենալ քաղաքական շեշտադրումների ձևավորման մեջ։
Մասնավորապես, ուշադրություն է հրավիրվում ջրամատակարարման ոլորտում գործող Veolia ընկերության գործունեության վրա, որի շուրջ վերջին տարիներին պարբերաբար հնչում են քննադատություններ։
Այս համատեքստում ձևավորվում է ավելի լայն քննարկում՝ որտեղ է անցնում գործընկերային աջակցության և ներքին գործերին միջամտության սահմանագիծը։ Հարցը մնում է բաց՝ հատկապես այն պայմաններում, երբ քաղաքական հայտարարությունները համընկնում են կոնկրետ տնտեսական շահերի հետ, իսկ ընտրական գործընթացները դառնում են արտաքին ուշադրության կենտրոնում գտնվող կարևոր հանգույց:
Պետք է նշել, որ Եվրոպացիները Հայաստանում ունեն նաև արագ արձագանքման թիմ, որը ենթադրաբար պայքարում է հիբրիդային հարձակումների և այլ նմանատիպ երևույթների դեմ: Բացի դա նրանց նախաձեռնությամբ է արգելափակվում հայկական ալիքներն ու սոցիալական ցանցերի էջերը և գրառումները, որոնք քաղաքական աջակցության առումով չեն գոհզցնում ներկայիս կառավարությանը և ունեն ընդդիմադիր ուղղվածություն. մի՞թե նման գործընթացը ընտրություններին բացահայտ միջամտություն չէ, իսկ ուր մնաց խոսքի ազատությունը, կամ ժողովդրավարությունը»։