«Քոչարի» կուսակցությունը հայտարարում է՝ Հայաստանի Հանրապետությունում անվտանգությունը պետք է լինի ոչ թե հաշվետվության թեմա, այլ իրականություն

Մի քանի օր առաջ ՆԳ նախարարը հայտարարում էր, որ Հայաստանում հանցագործությունների մակարդակը նվազել է։ Սակայն վերջին զարգացումները՝ հատկապես Երևան քաղաքի Աջափնյակում տեղի ունեցած արյունալի միջադեպը, կրկին ցույց տվեցին, որ հասարակության անվտանգության իրական վիճակը չի համապատասխանում պաշտոնական լավատեսական գնահատականներին։

Պաշտոնական թվերը կարող են նվազում ցույց տալ։ Բայց ժողովրդի վախը չի նվազել։ Կրակոցի ձայնը չի նվազել։ Մայրերի անհանգստությունը չի նվազել։ Մենք չենք կարող մոռանալ նաև Փարաքար համայնքի ղեկավարի սպանությունը։ Դա պարզապես մեկ դեպք չէ։ Դա պետական համակարգի հեղինակության վրա հարված էր։ Երբ համայնքի ղեկավարին կարող են սպանել, հասարակ քաղաքացին ինչպե՞ս պետք է իրեն ապահով զգա։ Երբ պետական պաշտոնյան պաշտպանված չէ, ի՞նչ վստահությամբ պետք է ապրի սովորական քաղաքացու ընտանիքը։

Այսօր մենք ունենք՝

Բացահայտ կրակոցներ մայրաքաղաքում

Սպանությունների աճող հանրային ընկալում

Թմրամիջոցների բացահայտ և կազմակերպված շրջանառություն երիտասարդների, այդ թվում՝ երիտասարդ աղջիկների ներգրավվածություն թմրանյութերի տարածման շղթաներում

Հանրային տարածքներում անպատժելիության մթնոլորտ

Սա պարզապես վիճակագրություն չէ։ Սա կորսված վստահություն է։ Սա վտանգված սերունդ է։ Սա պետության անվտանգության համակարգի ճգնաժամ է։ Եթե պաշտոնական վիճակագրությունը «նվազում» է ցույց տալիս, բայց քաղաքացին փողոցում իրեն ապահով չի զգում, ապա խնդիրը կամ հաշվետվության մեթոդաբանության մեջ է, կամ կառավարման որակի մեջ։ Երկու դեպքում էլ պատասխանատվությունը քաղաքական է։

Ներքին գործերի նախարարությունը չի կարող վերածվել մի կառույցի, որը միայն արձանագրում է արդեն կատարված հանցագործությունները։ Պետության գործառույթը կանխարգելումն է, ոչ թե դիակների հաշվառումը։ Պետությունը պետք է գործի մինչև կրակոցը, ոչ թե հետո։ Պետք է կանխի սպանությունը, ոչ թե արձանագրի այն։ Պետությունը պարտավոր է ապահովել՝ կանխարգելիչ օպերատիվ աշխատանք, կազմակերպված հանցավորության դեմ համակարգային պայքար, թմրամիջոցների ցանցերի ամբողջական ապամոնտաժում, երիտասարդության պաշտպանություն հանցավոր ազդեցությունից, հասարակության մեջ վստահության վերականգնում։

Եթե այդ արդյունքները չեն ապահովվում, ապա քաղաքական պատասխանատվությունը անխուսափելի է։ Պաշտոնը վստահության մանդատ է։ Իսկ երբ վստահությունը խաթարված է, մանդատը սպառված է։

«Քոչարի» կուսակցության պահանջը ՆԳ նախարարը պետք է հրապարակայնորեն ներկայացնի։

Իրական վիճակագրությունը՝ սպանությունների, ծանր հանցագործությունների և թմրանյութերի շրջանառության վերաբերյալ։ Կոնկրետ գործողությունների ծրագիր՝ կանխարգելման ուղղությամբ։ Ժամկետներ և չափելի արդյունքներ։ Հասարակության առջև քաղաքական պատասխանատվության հստակ ձևակերպում։ Եթե նման ծրագիր և արդյունք չկա, ապա նախարարի հրաժարականը ոչ թե քաղաքական հարձակում է, այլ պետական պատասխանատվության պահանջ։

Հասարակությունը չի կարող ապրել վիճակագրական զեկույցների մեջ, երբ իրական կյանքում լսվում են կրակոցներ։ Ժողովուրդը չի կարող վստահել թվերին, երբ իրականությունը հակառակն է հուշում։ Պետական պաշտոնը զեկույց ներկայացնելու համար չէ։ Այն պատասխանատվություն է մարդկանց կյանքի համար։ Եվ կյանքը չի կարելի փոխարինել թվերով։

«Քոչարի» կուսակցությունը հայտարարում է՝ Հայաստանի Հանրապետությունում անվտանգությունը պետք է լինի ոչ թե հաշվետվության թեմա, այլ իրականություն։ Եթե համակարգը չի կարող պաշտպանել քաղաքացուն, ապա համակարգը պետք է փոխվի։

Պետությունը պետք է ուժեղ լինի հանցագործի նկատմամբ և պաշտպանիչ՝ քաղաքացու համար։ Այլ տարբերակ չկա։

ՔՈՉԱՐԻ Ազգային Վերածնունդ և Ազգի Զարթոնք կուսակցություն