Արա Գևորգյանի էդ «հրաշալի» երաժշտությունն անուն ունի՝ «Արցախ». Մի հատ էլ ասեք՝ «Արցա՛խ». հետո էլի կրկնեք. Մարտիրոսյան

Լեզվաբան, հայագետ, բանասիրական գիտությունների թեկնածու, բազմաթիվ արտասահմանյան բուհերում դասաավանդող Հրաչ Մարտիրոսյանն անդրադարձել է նրան, որ Միլանում Օլիմպիական խաղերում Հայաստանը ներկայացնող գեղասահորդ զուգը հանդես է եկել Արա Գևորգյանի «Արցախ» ստեղծագործության հնչյունների ներքո, սակայն Ադրբեջանի բողոքներից հետո անգամ Հայաստանի հանրային հեռուստատեսությունը շրջանցել է ստեղծագործության անունը։

Հրաչ Մարտիրոսյանը, մասնավորապես, նշել է. «Արա Գևորգյանի էդ «հըրա՛շշալի» երաժշտությունն անուն ունի՝ «Արցախ»։

• «Արցա՛խ» ա էդ անունը. նախ՝ «Ա», հետո՝ «ր», ապա՝ «ց», դրանից հետո՝ մի հատ էլ «ա», և վերջում՝ «խ»։

• Մի հատ էլ ասեք՝ «Արցա՛խ». հետո էլի՛ կրկնեք՝ «Արցա՛խ»։

Հիշում ե՞ք Հերոստրատ անվամբ չարագործին։ Որ հանուն փառքի կործանեց աշխարհի յոթ հրաշալիքներից մեկը՝ Արտեմիսի տաճարը Եփեսոսում։ Ու չնայած օրենքով արգելվեց հիշել չարագործի անունը (damnatio memoriae), էդ անունը չմոռացվեց, մնաց ու դարեդար հասավ մեզ։

Ուրեմն՝ եթե նույնիսկ մի հրեշավոր չարագործի անունը չի ջնջվում, ո՞նց եք մոռացության տալու մեր հայրենիքի անքակտելի մասի՝ Արցախի անունը։ Մի ամբողջ երկրի, որտեղ մեր հայրենակիցները հազարամյակներով ապրել են, հող են մշակել, հաց են թխել, օրորոցայիններ, հորովել, հարսանեկան երգեր ու ողբեր են երգել ու պարել են, թշնամիների հետ են կռվել, Վարդավառ են արել, խնջլոզ են բերել ձորերից, թութ են թափ տվել, վանքեր, մատուռներ, բերդեր ու կամուրջներ են սարքել ու դրանց վրա դրոշմել են մեր հավիտենական լեզվի ու քաղաքակրթության դրոշմը...

Հիմա՝ էդ ամենը չի եղե՞լ, միրաժ է՞ր, որ ցնդեց գնաց...

Ու առհասարակ, ստեղծագործության անունը ոչ մի պատճառաբանությամբ չի՛ կարելի կտրել ստեղծագործությունից։ Հնչում ա էդ երաժշտությունը, ուրեմն պիտի անունն էլ տրվի՝ «Արցախ»։ Դա լռության մատնելն անթույլատրելի ա ու սրիկայություն ա։ Առավել ևս հրեշավոր ա, որ տվյալ դեպքում խոսքը վերաբերում ա կործանված հայրենիքի գոնե անվան հիշողության տարրական իրավունքին։

Անբարոյականությունը ներառում ա նախ կազմակերպիչների որոշումը՝ երդվյալ թշնամու անտրամաբանական ու ղախպական բողոքին տեղի տալը։

Արցախը հայերիս հայրենիքի անքակտելի մասն ա, անկախ նրանից, թե ո՛ր շրջանում ո՛ր թշնամու տիրապետություն ա համարվել։ Նրա անունը իրավունք չունի իջնելու միջազգային քաղաքական, դիվանագիտական, գիտական ասպարեզներից ու առավել ևս ջնջվելու մեր սրտի դավթըրներից։ Ու մեր արցախցի հայրենակիցների հայրենամորթության ցավը պետք ա ամեն կերպ ամոքենք՝ Հայաստանում նրանց ու նրանց մշակույթը հարազատ հոգածությամբ շրջապատելով ու նրանց՝ հայրենիքում ապրելու զգացողություն ներշնչելով։ Մեր բոլորի հայրենիքը հավիտենական Հայաստանն ա։