«Քոչարի» խստորեն դատապարտում է այն քաղաքական գործիչներին որոնք սեփական քարոզչական շահերի համար շահագործում են ծանր հիվանդություններ ունեցող երեխաներին

«ՔՈՉԱՐԻ-Ազգային Վերածնունդ և Ազգի Զարթոնք» կուսակցությունը խստորեն դատապարտում է այն քաղաքական գործիչներին և խմբավորումներին, որոնք սեփական քարոզչական շահերի համար շահագործում են ծանր հիվանդություններ ունեցող երեխաներին՝ քաղցկեղով կամ Դաունի համախտանիշով ապրողներին։

 

Համարվում է անընդունելի և հակաբարոյական, երբ երեխաների դեմքերը, նրանց հիվանդության մասին տեղեկատվությունը կամ հիվանդանոցային միջավայրը ներկայացվում են որպես քարոզչական բովանդակություն: Սա խախտում է երեխաների և նրանց ընտանիքների անձնական ու մարդկային արժանապատվությունը։

 

Քաղաքական մշակույթի ամենանվաստացուցիչ և անընդունելի դրսևորումներից մեկն այն է, երբ որոշ քաղաքական գործիչներ սեփական քարոզարշավի նպատակներով շահագործում են ծանր հիվանդություններ ունեցող երեխաներին՝ քաղցկեղով հիվանդներին, Դաունի համախտանիշ ունեցողներին կամ այլ առողջական խնդիրներով ապրողներին։ Սա ոչ միայն քաղաքական անբարոյականություն է, այլև բացահայտ շահարկում, որը խախտում է այդ երեխաների և նրանց ընտանիքների արժանապատվությունը։

 

1. Քաղաքական շահի համար երեխաների վիրավորական օգտագործում

 

Երբ քաղաքական գործիչը ընտրություններից առաջ իբրև «սոցիալական պատասխանատվություն» լուսանկարվում է հիվանդ երեխայի հետ, այցելում է հիվանդանոց կամ կազմակերպում է հրապարակային ակցիա, նա իրականում օգտագործում է այդ երեխաներին որպես քարոզչական «ֆոն»՝ սեփական վարկանիշը բարձրացնելու համար։

 

Այսպիսի մոտեցումը ցույց է տալիս, որ երեխաները ընկալվում են ոչ թե որպես պաշտպանելու և հոգ տանելու ենթակա անձինք, այլ որպես քաղաքական գործիքներ, որոնք ծառայում են ընտրողների վրա ազդեցություն գործելուն։

 

2. Հետընտրական լռությունը՝ իրական նպատակի բացահայտում

 

Նույն քաղաքական գործիչները ընտրություններից հետո, իշխանության հասնելուց հետո լրիվ մոռանում են այդ երեխաներին, նրանց ընտանիքներին, առողջապահական խնդիրներին։

 

Այս լռությունը բացահայտում է մի փաստ.

 

Նրանց նպատակը ոչ թե օգնությունն էր, այլ պրոպագանդան։

 

Սա անբարոյականության ամենաբարձր դրսևորումներից մեկն է։

 

Ով շարժառիթ ունի միայն տեսախցիկների առջև « Каяться » լինել, բայց ոչ մի քայլ չի անում համակարգային փոփոխությունների համար՝ չի կարող հավակնել պետական մտածողության։

 

3. Հակաբարոյականությունն ու արժանապատվության խախտումը

Հիվանդ երեխաների դեմքը հրապարակային ցուցադրելը հակասում է ոչ միայն բարոյականությանը, այլև մարդու տարրական իրավունքներին։

Այդ երեխաները չեն կարող ինքնուրույն քննական որոշում կայացնել՝ արդյոք համաձայն են, որ իրենց հիվանդությունն օգտագործվի քաղաքական նպատակով։

 

Երեխայի առողջական վիճակը ամենանձնական, ամենացավոտ տեղեկությունն է, և այն դարձնելը քարոզարշավային «պաստառ»՝

 

● խաթարում է երեխայի անձնական կյանքի գաղտնիությունը,

 

● հասցնում է հոգեբանական վնաս,

 

● պարտադրում է երեխային հանրային ուշադրության կենտրոն՝ առանց նրա օրհնության և ցանկության։

 

Սա հակաբարոյական է իր ամբողջ էությամբ։

 

4. Քաղաքական պատասխանատվության պահանջ

Քաղաքական գործիչը, որը երեխաներին օգտագործում է PR նպատակներով, իրականում վտանգում է պետության հիմնարար արժեքները՝ մարդկային արժանապատվությունը, սոցիալական պատասխանատվությունը, բարոյականությունը պետական համակարգում։

 

Այս երևույթը պետք է դատապարտվի իբրև քաղաքական մանիպուլյացիայի ստորագույն ձև, և հասարակությունը պետք է պահանջի, որ հիվանդ երեխաների առողջությունն ու խնդիրները դառնան ոչ թե քարոզչության մանրադրամ, այլ պետական քաղաքականության առաջնահերթություն։

 

4. Մեր առաջարկվող լուծումները

 

Քոչարի կուսակցությունը առաջարկում է՝ Սահմանել արգելք՝ երեխաների հիվանդության հրապարակային օգտագործման վրա քաղաքական նպատակներով։

 

Պետական վերահսկողություն՝ պաշտոնյաների կամ քաղաքական գործիչների կողմից երեխաների լուսանկարների կամ տվյալների ոչ բարեվարք կիրառման դեմ։

 

Իրական, ոչ PR բնույթի աջակցության ծրագրեր՝ երկարաժամկետ բուժում, հոգեբանական ծառայություններ, ֆինանսական աջակցություն ընտանիքներին։

 

ՔՈՉԱՐԻ Ազգային Վերածնունդ և Ազգի Զարթոնք կուսակցություն