Յուրայիններին «ջախջախում են», թշնամու առաջ՝ բացում երկրի դարպասն ու կուռկուռի ձագ դառնում․ թե բա՝ ՔՊ-ն «ջախջախիչ պարտության» է մատնել

Հայաստանի իշխանությունը ներկայացնող էկոնոմիկայի նախարար Գևորգ Պապոյանը Վաղարշապատի ընտրությունների արդյունքները  գնահատելիս՝ նշել է, թե՝ ՔՊ-ն  «ջախջախիչ պարտության» է մատնել մյուսներին։

Նա, մասնավորապես, գրել է․

««Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը՝ Արգիշտի Մեխակյանի գլխավորությամբ, Վաղարշապատում ջախջախիչ պարտության է մատնում դաշնակներին, Ռոբին, Սերժին, Վանեցյանին, ձևիստներին, էն դուբինկով մարդուն, Կտրիճին, «հրապարակ», «ժողովուրդ», «168» թերթերին ու իրենց շրջապատին»։

Անկեղծ ասած՝ զարմանալի չէ, որ ՔՊ-ական մեկը ընտրությունները նույնացնում է պատերազմի հետ, որտեղ, իբրև թե, «հակառակորդին ջախջախում» են։

2018-ին ճիշտ այդպես էր՝ փողոցից եկած ոհմակը՝ Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ, տառացիորեն զավթեց իշխանությունը։ Որպեսզի թյուր կարծիք և այս տեսակետի հետ անհամաձայնություններ չլինեն, հարկ է նկատել, որ այո՛, թեև ժողովուրդը փողոց էր դուրս եկել, բայց ազնիվ չի լինի չհիշեցնել, որ ի սկզբանե Փաշինյանը չէր զգուշացրել, որ ինքն է վարչապետ դառնալու։ Եթե նա իր կարգախոսը ընտրեր օրինակ՝ «ուզում եմ վարչապետ դառնալ», այլ ոչ թե «մերժիր Սերժին», ապա պարզ է, որ ժողովուրդը դուրս չէր գա ու Նիկոլի կողքին հնարավոր է անգամ իր թիմն էլ երկար չմնար։ Այսինքն՝ ժողովուրդը պայքարում էր ո՛չ թե հենց  Նիկոլին ու նրա թիմին իշխանության բերելու համար, այլ նախկին իշխանության դեմ։

Ու հաշվի առնելով, որ ժողովրդին փաստացի խաբել են, ապա կարելի է ասել, որ տեղի է ունեցել իշխանության զավթում։

Այս առումով, թերևս ճիշտ է Պապոյանը, երբ օգտագործում է «ջախջախիչ պարտություն» եզրույթը։ Պապոյանի ու ՔՊ-ական մյուսների համար, ամենամեծ պատերազմը ընտրություններն են։ Հիշենք հենց իրական պատերազմում՝ Արցախյան գոյամարտում կռված Սասուն Միքայելյանի խոսքերը, երբ անամոթաբար հայտարարեց, թե 2018թ-ի «հեղափոխությունը» ավելի կարևոր է, քան Արցախյան գոյամարտը։

Ու եթե այդպես է ասում թշնամու դեմ պատեզմած ու հաղթանակած մարդը, ապա գևորգպապոյանական մակարդակով արված հայտարարությունն արդեն զարմանալի չէ։

Սրանց կռիվը միայն յուրայինների դեմ է՝ կռվում են  Հայաստանի քաղաքացիների դեմ, ջախջախում նրանց ու հաղթում միայն ներսում։ Իսկ դրսում, ավելի կոնկրետ, թշնամու առաջ, խոնարհվում են ու կուռկուռի ձագ դառում։ Այլ կերպ ասած՝ ջախջախում են յուրայիններին ու երկրի դարպասները բացում թշնամու «Տրոյական ձիու» առաջ։

Արմինե Մկրտումյան