Մոսկվայի հարաբերությունները Բաքվի և Երևանի հետ երբեք այնքան վատ չեն եղել, որքան հիմա են. Euronews

Ուկրաինա ներխուժման հետևանքով առաջացած միջազգային մեկուսացման ֆոնին Մոսկվան ավելի ու ավելի է կողմնորոշվում դեպի ավտորիտար ռեժիմներ։ Հյուսիսային Կորեան, Իրանը, իսկ այժմ նաև թալիբները դարձել են Կրեմլի նոր հենասյուները, մինչդեռ ավանդական գործընկերները՝ Ադրբեջանը, Հայաստանը և Կենտրոնական Ասիայի որոշ երկրներ, սկսում են հեռանալ։

Այս մասին հաղորդում է Euronews-ը։

Ինչպես նշում է հրատարակությունը, Ուկրաինայում խճճված Ռուսաստանը աստիճանաբար կորցնում է իր ազդեցությունը հետխորհրդային տարածքում։ Այս առումով ամենաակնառու զարգացումը Ռուսաստանի կողմից Հարավային Կովկասի տարածաշրջանում իր վաղեմի հենարանի կորուստն է։

«2023 թվականի սեպտեմբերին Ադրբեջանը վերականգնեց լիակատար վերահսկողությունը Ղարաբաղի տարածաշրջանի նկատմամբ՝ Հայաստանի հետ երկարատև հակամարտությունից հետո կայծակնային ռազմական արշավի արդյունքում, որում Ռուսաստանը կենտրոնական դեր էր խաղում։

Գրեթե երկու տարի անց Երևանն ու Բաքուն պատմություն են կերտում՝ հեռանալով Ռուսաստանից, համաձայնեցնելով խաղաղության համաձայնագրի տեքստը և կարգավորելով հարաբերությունները արյունալի հակամարտությունից հետո, որի ավարտը մինչև վերջերս չէր երևում։

Մոսկվայի հարաբերությունները Բաքվի և Երևանի հետ երբեք այնքան վատ չեն եղել, որքան հիմա են», - ասվում է հոդվածում։

Հոդվածում ընդգծվում է, որ այն բանից հետո, երբ Մոսկվան հրաժարվեց ընդունել իր մեղքը ադրբեջանական ուղևորատար ինքնաթիռի խոցման գործում, նախկին դաշնակիցների միջև հարաբերությունները միայն վատթարացել են։

Այն ընդգծում է, որ լարվածությունը կտրուկ աճել է, երբ ռուսական ոստիկանությունը Եկատերինբուրգում խուզարկել է մի քանի ադրբեջանցիների տներ։

Հրատարակությունը գրում է, որ Ադրբեջանի կայծակնային արշավը Ղարաբաղում ցույց տվեց Հայաստանին այն, ինչ Սիրիայի և Իրանի իշխանությունները հետագայում բացահայտեցին. Ռուսաստանը չի միջամտում իր դաշնակիցներին աջակցելու համար, երբ նրանք դրա կարիքն ունեն։

«Ադրբեջանի և Ռուսաստանի միջև հարաբերություններում աննախադեպ սրման համատեքստում Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանը հայտարարել է, որ կաջակցի Հայաստանի ջանքերին՝ Ադրբեջանի հետ խաղաղություն հաստատելու համար։

Դժվար է գերագնահատել այս հայտարարության, թե ինչպես են դիվանագիտական ​​դիրքորոշումները փոխվում ոչ միայն Հարավային Կովկասի տարածաշրջանում, այլև դրանից դուրս», - ընդգծվում է հոդվածում։