Փաշինյանի «զինադադարի» միակ արժանահավատությունը նրա հրաժարականն է

Քաղաքագետ Սուրեն Սուրենյանցը գրում է․

«Առաջարկում եմ հանրային կոնսենսուս ձեռքբերել, որ մի իքս ամսաթվից հանրային–քաղաքական–հրապարակային դաշտում հայհոյախոսությունը եւ հիբրիդային թիրախավորումը դադարեցնում ենք եւ անցնում բացառապես քաղաքակիրթ եւ հարգալից բանավեճի, եւ միայն ստուգված փաստերի վրա հիմնվելու տրամաբանությանը։ Ես առաջարկում եմ հուլիսի 1–ը որպես կոնսենսուսի մեկնարկի ամսաթիվ եւ այս պահից մինչեւ հուլիսի 5–ը վետո եմ դնում իմ կողմից «պարականոն» բառապաշարի եւ խոսույթի կիրառման վրա»,- այսօր առավոտյան գրել էր Նիկոլ Փաշինյանը:

Մի տեսակ չի համադրվում, երբ տակավին երեկ Փաշինյանը տալիս է Վեհարան ներխուժելու ստոր ցուցում՝ մարդկանց մոտ ասոցիացիաներ առաջացնելով 1938 թվականի ապրիլի 5-ին կամ 6-ի իրադարձությունների հետ, երբ բոլշևիկների ձեռամբ սպանվեց Ամենայն Հայոց Կաթողիկոս Խորեն Ա Մուրադբեկյանը, իսկ մյուս առավոտ «զինադադարի» կոչ է անում:

Մեծ հաշվով՝ հնարավոր չէ նույն անձի մեջ տեսնել պետական մտածողության և պետականաքանդի որակներ:

Մյուս կողմից, հնարավոր չէ ընդունել նրա առաջարկած «զինադադարը», որի խորքում պետության վախճանի ստատուս-քվոն ընդունելն է:

Բայց շատ արագ պարզվեց, որ Փաշինյանին սթափեցրել են ոչ թե նրա պետական կարգավիճակը կամ պատասխանատվությունը, այլ՝ Ֆեյսբուքն ու նրա ստանդարտները:

Ֆեյսբուքը արգելափակել է Հայաստանի Հանրապետության Նիկոլ Փաշինյանի գրառումը, որը վերաբերում էր Վեհափառ Հայրապետին և Սրբազան Հայրերին և համարվել է ոչ կոռեկտ։ Գրառումը, ըստ երևույթին, խախտել է Ֆեյսբուքի համայնքի ստանդարտները։

Հիմա հասկանալի է, թե ինչո՞ւ է առավոտ կանուխ Փաշինյանը «տոտալիտար հոգին» «հումանիզմ» դրսևորել:

Հայհոյախոսությունը և նիկոլիզմը հոմանիշներ են. Փաշինյանի «զինադադարի» միակ արժանահավատությունն այս պարագայում կարող է լինել նրա հրաժարականը»: