Մեր պաշտոնյաներն այս գիշեր չեն քնել, սառել ու ծխահարվել են այգիներում

Հանրապետության տարածքում այս գիշեր ցրտահարություն է տեղի ունեցել, ինչից էապես տուժել են պտղատու ծառերը: Հոգևորականները աղոթեցին, գյուղնախարարը գիշերով այցելեց այգիներ, նկարները ողողվեցին համացանցով մեկ, բայց դրանից ամենևին չնվազեց ցրտահարված պտղատուների տոկոսը: Եղածը՝ եղած էր, առանց նախարարի այցի և առանց աղոթքի: Գյուղացին, բոլոր հնարավոր միջոցների դիմեց՝ բերքի կորուստը նվազագույնի հասցնելու համար: Բայց այստեղ ուշագրավն այն մարտավարությունն է, որն ընտրել են գյուղատնտեսության ոլորտի բարձրաստիճան պաշտոնյանները:

Երբ գյուղատնտեսական տարվա մեկնարկին ցուրտ հոսանքներ են ներխուժում Հայաստան, պաշտոնյաների մեջ արթնանում են գյուղացիների հետ հանդիպելու հոսանքներն այն աստիճան, որ անգամ գիշերները չեն քնում, գնում են հանդ՝ գյուղացու կողքին կանգնում՝ ցույց տալով, թե իրենց հետ են, բայց անկարող են ցրտահարության դեմն առնել բացի ավանդական խորհուրդներից: Իսկ երբ օրինակ՝ գյուղացին տարվա մյուս եղանակներին կոնկրետ աջակցություն է ակնկալում գյուղնախարարությունից՝ քար լռություն՝ այնքան ժամանակ, քանի դեռ գյուղով մեկ չեն փակել հանրապետական նշանակության մայրուղիներից որևէ մեկը: Այդ ժամանակ գյուղնախարարությունը, լավագույն դեպքում, կրքերը հանդարտեցնելու նպատակով՝ հուսադրող մի հայտարարություն է բաց թողնում ու վերջ:

Քանի անգամ են հողի մշակները բարձրաձայնել, որ գյուղատնտեսական վարկերի տակ խեղդվում են, որ իրենց բերքը գործարանների դիմաց փչանում է, որ մթերված բերքի գումարն ուշացնում են ամսիներով, որ երաշտի ժամանակ ոռոգման ջուրը չի հասնում դաշտեր ու այգիներ, իսկ առատ բերքի ժամանակ չեն կարողանում այն իրացնել, ինչպես վարունգը նախորդ տարի: Գյուղնախարարությունը, սովորաբար նման դեպքերում, ամենաբարձր մակարդակով երբեք չի գնում ու կանգնում գյուղացու կողքին, հանդիպման հոսանքի կայծ անգամ չկա, գնա կանգնի, որ ի՞նչ ասեի, եթե ասելիք չունի, ասի, որ վարունգը տվեք անասուների՞ն, եթե գյուղացին այդպես էլ անում է:

Բայց արի ու տես, մեր պաշտոնյաներն այս գիշեր չեն քնել, սառել ու ծխահարվել են այգիներում, պաշտոնյայից գրեթե վերածվել ագրոնոմի, բայց էլի իրենց ներկայությամբ, բացի սեփական PR-ից, գյուղացուն ոչնչով չեն օգնել, որովհետև գյուղացին իրենցից լավ գիտի, որ ցրտահարության ժամանակ այգիները պետք է ծխահարել, երաշտի ժամանակ ոռոգել, իսկ բերքը փչանալու դեպքում այն անասունների քիմքին հանձնել: