Ինչու է աղմկում վերածնված Բիշարյանը

ԱԺ ՕԵԿ խմբակցության ղեկավար Հեղինե Բիշարյանն այսօր ԱԺ նիստի ժամանակ մենաշնորհը որակել է որպես «այլանդակ» երևույթ:

«Մեզ բոլորիս հայտնի է, որ Հայաստանում կա այլանդակ երևույթ` մենաշնորհ: Ի՞նչ եք կարծում` ի՞նչ գործիքներ են անհրաժեշտ, որպեսզի մենք կարողանանք մենաշնորհը երկրում վերացնենք»,-իր հարցը Բիշարյանն ուղղել է ԱԺ տնտեսական հանձնաժողովի նախագահ Վարդան Այվազյանին: Վերջինս էլ պատասխանել է, թե ՏՄՊՊՀ օրենքի համաձայն` ՀՀ-ում կարող են գերիշխող դիրք ունեցող ձեռնարկություններ լինել, այսինքն` ոչ բնական մենաշնորհներ լինել, ինչը կարգավորվում է հանրային ծառայությունները կարգավորող ոլորտում: Այվազյանի ելույթի ժամանակ Հեղինե Բիշարյանը տեղից ռեպլիկներ է նետել:

Այն, որ Հայաստանում մենաշնորհը վաղուց է գլուխ բարձրացրել, դա բոլորը գիտեն: Ակնհայտ է նաև, որ մեր երկրի տնտեսական վիճակը կախված է ապամենաշնորհային գործիքակազմից, սակայն հետաքրիքր է, թե ինչ ծագում ունի Հեղինե Բիշարյանի, մենաշնորհի մասին «բացահայտումը»: Բոլորովին վերջերս վերածնված կուսացության ներկայացուցիչն ինչո՞ւ է նոր միայն բարձրաձայնում մենաշնորհի արատավոր երևույթների, «այլանդակության» մասին ու տենչում վերացնել այն:

Օրինակ նա լուռ էր, երբ Չեխիայում հայ համայնքի հետ հանդիպման ժամանակ հարցին, թե «ինչո՞ւ է շաքարը երկրում մեկ մարդ ներկրում» նախագահ Սարգսյանը պատասխանել էր, թե «Բա ի՞նչ ես ուզում, մի փոքր երկրում տասը հոգով շաքար ներկրե՞ն»:

Թերևս ՕԵԿ-ական Բիշարյանի լռությունը պայմանավորված է եղել նրանով, որ այդ հայտարարություն անող երկրի ղեկավարին, իր անմիջական ղեկավար՝ ՕԵԿ նախագահ Արթուր Բաղդասարյանը համարում էր իր «լավ ընկերը»: Արթուր Բաղդասարայնն ինքն է մի առիթով հայտարարել այդ մասին՝ հավելելով, որ երկրի նախագահի վերաբերմունքն իր նկատմամբ պայմանավորված է «իր աշխատանքով, իր շիտակությամբ, իր նվիրվածությամբ և սկզբունքայնությամբ»:

Այս հատկանիշներն իհարկե, ՕԵԿ ղեկավարի պարագայում, հարաբերական են: ՕԵԿ-ն աշխատում է իր աթոռի համար, շիտակ է իր աթոռին, նվիրված է իր աթոռին ու աթոռին մնալու համար՝ սկզբունքայնությամբ վճարում է իր լռության գնով: