ՍԱՊԾ-ն և ջայլամաբուծությունը

Օրերս վարչապետ Հովիկ Աբրահամյանի գլխավորությամբ կառավարությունում ներկայացվել են նաև ՀՀ ԳՆ սննդամթերքի անվտանգության պետական ծառայության 2015թ.-ի գործունեության արդյունքները: Վարչապետը հանձնարարել է գյուղատնտեսության նախարարին և նախարարության կառավարման ոլորտում գտնվող կառույցների ղեկավարներին ուշադրության կենտրոնում պահել հիմնախնդիրները, հետևողական լինել պայմանավորվածությունների կատարման և խնդիրների լուծման հարցում:

Թե ինչիպիսին է եղել 2015թ-ը և վարչապետին ինչ ցուցանիշներ են ներկայացվել ՍԱՊԾ-ն որևէ տվյալ անգամ պաշտոնական կայքէջով չի հաղորդում: Գոնե ձևի համար չեն տեղեկացնում «ձեռքբերումների» մասին կամ էլ թե որ ծրագրերն են իրականացվել:

Նշենք, որ 2015թ-ը, ինչպես նախորդ տարիները, ոչ թե քայլ առ քայլ է առաջ գնում, այլ ինչ-որ անհասկանալի տարերայնությամբ, որը չի կարելի զարգացում, կամ հստակեցում անվանել: Պարզապես հոսանքի ուղղությամբ սննդի անվտանգությունը շարժվում է:

Իրոք չկայի՞ն հարցեր պարզաբանելու հանրությանը, իհարկե կային, սակայն ՍԱՊԾ ղեկավարը գերադասել է այն ներկայացնել վարչապետին` ենթադրելի է միայն ընդհանուր գծերով: Սա մի ձև է, որ բոլոր կառույցները կարող են օգտագործել: Անում են ամեն ինչ, ոլորտը բարելավվելու համար, ծրագրերը իրականցվել են, լուրջ հաջողություներ են գրանցվել ոլորտում և նման բոլոր գերատեսչությունների համար նախընտրելի նախադասություններ:

Նշենք, որ սննդի անվտանգությունը, նաև հարակից բույսերի պաշտպանությունը և անասնապահության անվտանգ իրավիճակը հենց ՍԱՊԾ-ի պարտավորություններ են, որոնց մասին հանրությանը գրեթե հայտնի չէ: Ոլորտը ինչպես զբաղված էր ընդհատակյա գործունեությամբ, այնպես էլ շարունակում է: Ոչինչ տեսանելի չէ, այլ միայն այն, ինչ հնարավոր է անձնական մրջոցներով հայթայթել: Սակայն սա այն ոլորտն է, որը պետք է ամենօրյա իրազեկում անցկացնել սպառողների, հողօգտագործողների և անասնապահությամբ զբաղվողների համար, սակայն ոչինչ էլ չի ներկայացվում:

Կարելի է ենթադրել, որ ՍԱՊԾ-ն ինչ-որ վերարտոնյալ կառույց է և ի սկզբանե սպառողների համար ստեղծված կառույցը միայն պարտավոր է ղեկավար օղակներին ընդհանուր նախադասություններով ներկայացնել, որ սպառողների շրջանում թունավորումներ չկան, անասնապահությունը մեկ-մեկ դաբաղ, մեկ-մեկ բրուցելոզ, մեկ-մեկ էլ թեյլերյոզ հիվանդություններ են գրանցվում, բայց դե ոչինչ դա նորմատիվների շրջանակում է, իսկ բույսերի համար, դե գյուղացիներ են, շատ էլ չեն հասկանում ինչպես մշակել, ինչ մշակել: Կարճ ասած` բոլորը մեղավոր են, բացի ՍԱՊԾ-ից, դե իսկ ոլորտն էլ գետի հունով գնում է:

Կարճ ասած, թեկուզ մենք հեռու ենք արևադարձային երկրներից, որտեղ ջայլամները հանգիստ շրջում են, սակայն դա չի խանգարում, որ այդ կենդանու կենսակերպը ընդօրինակեն պետական օղակներ, սակայն ջայլամը մեկ թերություն ունի, եթե գլուխը թաքցնում է, ապա մարմինը դառնում է թիրախ: