ՀՀԿ-ն ինքնադատաստանի ու վստահության շեմին է

Երեկվանից մեկնարկած նոր Ընտրական օրենսգրքի լսումները ժողովրդավարություն ասվածի «մուտիլովկա» մաս են կազմում: Բոլոր այն գործիքակազմերը, որոնք մինչ այսօր տեղի ունեցած բոլոր ընտրություններում եղել են ընտրակեղծարարությունների հիմնական մեխը, այսօր էլ իրենց պատվավոր տեղն են զբաղեցնում նոր ԸՕ-ում: Միայն այն, որ 2017-թվ ընտրությունները անցնելու են արդեն 20 տարի ընտրակեղծարարության դասը սերտած հանձնաժողովականների կողմից, արդեն խոսում է գալիք ընտրությունների ապականված լինելու մասին: Մյուս կողմից իշխանությունը համառորեն չի ուզում փակցնել ստորագրված ցուցակները, որպեսզի Հայաստանում ու տվյալ պահին Հայաստանից դուրս եկած ՀՀ քաղաքացին իր աչքով տեսնի, որ իր փոխարեն որևէ մեկը չի ստորագրել կամ էլ մեռյալները նորից հարություն չեն առել` իշխանությանը մի քանի վայրկյանով օգնելու համար:

Պարզապես մի քանի պարզունակ բարեփոխում և վստահության շունչ կզգացվի իշխանության, նույն ՀՀԿ-ի հանդեպ: Բայց Դավիթ Հարությունյանը անմիջապես հիշեցնում է` ՍԴ որոշում կա ցուցակները չհրապարակելու մասին,և բացի այդ կան երկրներ, որտեղ ևս ցուցակները չեն հրապարակվում: Ենթադրենք իշխանության ասածը ընդունվեց, բայց պարզագույն հարց է առաջանում` այլ երկրների օրինակը բերելով արդյոք ուսումնասիրե՞լ են, թե այդ երկրներում ընտրություններին խառնվո՞ւմ են արդյոք բուռնաշներ, շմայսներ, լֆիկներ, թոխմախցիներ և այս դասակարգի այլ ներկայացուցիչներ: Ի դեպ բոլորովին վերջերս, երբ Թոխմախի Մհերը` նույն ինքը Մհեր Սեդրակյանը, հայհոյել էր լրագրողին, ՀՀԿ-ականները միանգամից այլ երկրի փորձ հիշեցին` թե օրինակ Նիդերլանդներում լրագրողները իրավունք չունեն միանգամից հարձակվելու պատգամավորի վրա, հարցեր տալու: Դա արվում է լոկ տվյալ պատգամավորի օգնականի միջոցով, բայց երբ Նիդերլանդների այդ փորձն ուսումնասիրած ՀՀԿ պատգամավորին հարց ուղղվեց, թե նույն Նդերլանդների խորհրդարանում քանի՞ մհերներ, լֆիկներ կամ շմայսներ կան, ՀՀԿ-ական պատգամավորը նկատեց` դա չենք ուսումնասիրել: Մինչդեռ հենց դա պետք է առաջին հերթին ուսումնասիրվի: Այլապես ամեն անգամ օրենսգիրք են փոխում, իմիտացիայի ենթարկում իրենք իրենց, և ունենում ենք այն, ինչ ունենք:

Հիմա այս նոր ԸՕ-ով փորձ է արվում մատուցել ռեյտինգավորման մեխանիզմ: Ժամանակին, երբ ԸՕ փոփոխություն էր արվում , նույն ՀՀԿ-ի կողմից ասվում էր, որ խորհրդարանը ազատվելու է քրեաօլիգարխիկ-բիզնեսմեն տարրից, բայց նորից հակառակը ստացվեց. ինչպես միշտ, իշխանությունն ուզում էր լավ բան անել, էլի վատը ստացվեց ու մի բան էլ ավել: Հիմա էլ փորձ է արվում քրեաօլիգարխիկ տարրին նոր անուն կպցնել` ռեյտինգ ունեցող մարդ, որոնց լինելիությամբ ցանկացած օրենք բեկման է երթարկվում: Այսպես եղել ու շարունակվում է 1996 թվ-ից սկսած`ընտրակեղծարարությունից մինչև օրենքի ստորադասում: Ու գործող իշխանությունը, ի դեմս Հովհաննես Սահակյանի, կամք դրսևորելու փոխարեն հիշեցնում է, որ ԼՏՊ-ի օրոք էլ է այդպես եղել, նշանակում է, որ ՀՀԿ-ն նույն ԼՏՊ-ի ուղեգիծը շարունակում է 15 տարի: Եվ վախը բնական է` ԸՕ –ում գնալ կեղծարարությունները նվազագույնի հասցնող փոփոխությունների, նշանակում է ենթարկվել ինքնադատաստանի: