Տարոն Մարգարյանի «դրայվ»-ի ակունքները

«Մեր բոլորի ցանկությունն է կանաչ տարածքների ավելացումը», «Կանաչապատման ուղղությամբ ձեռնարկված քայլերը պետք է բազմապատկել», «Ապօրինի ծառահատումն անթույլատրելի է և դատապարտելի»:

Բնապահպանական կազամակերպության կարգախոս հիշեցնող այս հայտարարությունները հնչեցրել է ոչ այլ ոք, քան Երևանի քաղաքապետ Տարոն Մարգարյանը:

Ինչպես վերոհիշյալ, այնպես էլ վերջին շրջանում արված նրա մյուս հայտարարություններն ավարտվում են կոչերով` «փոխե՛ք ձեր աշխատաոճը», «ներկայացրեք բոլոր ծրագրերը», «ակնկալում եմ կոշտ և հետևողական մոտեցում»: Հետաքրքիր է, թե ումից է կոշտ մոտեցում կամ աշխատաոճի փոփոխություն պահանջում քաղաքապետը, երբ քաղաքում ոճն ու եղանակը թելադրողը հենց քաղաքապետարանն է ու նրա ոճաբանությունը մինչ օրս եղել է ոչ թե ասենք, ծառահատման դեմ, այլ հենց այդ ուղղությամբ: Էլ չենք խոսում օրեցօր ավելացող քանդված շենք ու շինությունների մասին: Տպավորությունն այնպիսին է, որ քաղաքապետը ինքն իր դեմ է դուրս եկել:

Հետաքրքիր է նաև, թե այդ ո՞ւմ էր ակնարկում քաղաքապետը, երբ հայտարարում էր` «սպասում եք, թե երբ են քննադատելու, որ սկսեք արդարանալ ու մեծ թափով գործի անցնել»: Էս ի՞նչ է իմացել քաղաքապետը, ի՞նչ է ուզում անել ու ասել նա իր այս «դրայվ»-ով:

Թերևս Տարոն Մարգարյանի այս «դրայվը» մի պահ հիշեցրեց իր նախորդներից Կարեն Կարապետյանի պաշտոնավարման շրջանը: Ով ակնհայտ «դրայվ»-ով մտավ քաղաքապետարան ու նույն «դրայվ»-ով էլ արագ հեռացավ: Բայց ի տարբերություն Կարեն Կարապետյանի` ով հայտարարեց, թե «դրայվ» ունի քաղաքի կառավարման համար, Տարոն Մարգարյանի «դրայվ»-ը այլ ակունքներ ունի:

Ճիշտ է` Մարգարյանը «դրայվ»-ով եկավ, այնպես, որ բոլորը սկսեցին խոսել, թե «ինչքա՞ն կձգի»: Բայց շատ արագ կրակը մարեց ու բոլորը հասկացան, որ «Տարոնին էլ կոտրեցին»:

Այսօր արդեն քաղաքապետն զգում է, թե ինչպես է աթոռը երերում իր տակ ու իր պաշտոնավարման վերջին պահին ինչ-որ անհասկանալի ճիգեր է գործադրում: Բայց այս ճիգերը ոչ թե նրա խղճի խայթից է բխում և ուղղված է իր քաղաքի բնակիչների բարօրրությանը, այլ փորձում է ձեռքից բաց չթողնել երերացող աթոռը: