Գյուղնախարարությունն ինչպես միշտ, ձեռքերը լվանում ու մի կողմ է կանգնում
Հայաստանում ջերմոցային տնտեսությունների զարգացումը սկսել է դեռևս 80-ականներից, երբ սկսեց այս ճյուղը մեծ թափով զարգանալ, հատկապես Արարատյան դաշտում: Բավականին եկամտաբեր էր:
1990-ականներից հետո ևս սկսկվեց ջերմոցային տնտեսությունների զարգացման նոր էջ, անհատական տնտեսությունները սկսեցին զարգացնել թե թաղանթապատ, թե ապակեպատ ջերմոցային տնտեսությունները:
Սակայն երբ Հայաստանում տարերայնորեն բարձրացան էլէներգիայի և գազի գները, ծաղկող ջերմոցային տնտեսությունները կանգնեցին խնդրի առջև` ինչպես ջերմատները տաքացնել ձմռանը: Եթե Արարատյան դաշտում ոռոգման խնդիրը «երեսի զոռով» լուծում էին, ապա ձմռանը տաքացնելու հարցը քչերի գրպանին էր հասու:
Այսպես ջեմատները մի կողմից կառուցում էին, մյուս կողմից արդեն կառուցածները պարապուրդի էին մատնվում: Նման իրավիճակ էր, երբ արդեն 2010թ-ից հետո այս ոլորտ ներխուժեց խոշոր բիզնեսը` կապեր, ֆինանսներ, տեղափոխման և արտահանման մեծ հնարավորություներ, նոր տեխնոլոգիաների կիրառում և այլն: Այս հնարավորություններով, խոշոր բիզնեսը ոչ միայն հիմնավորվեց այլ տարեց տարի զարգացավ և ընդլայնվեց: Ուղղակի խոշոր բիզնեսը ստանում է պետության աջակցությունը թե տեխնոլոգիաների ներկրման ժամանակ, թե վարկերի, թե այլ հարցերի լուծման պարագայում: Իսկ մանր կամ անհատական ջերմոցային տնտեսությունները, որոնք չունեն մեծ ֆինանսներ, կառավարության աջակացությունը, արտահանման համար միջոցներ` ապավինում են միայն տեղական շուկային: Այս ֆոնին անհատական ջերմոցային տնտեսություններն արդեն միայն վաղ գարնան շրջանում են սկսկում աշխատել, մինչև ուշ աշուն, իսկ ձմռանը մատնվում են պարապուրդի:
Այստեղ իր բացառիկ ներդրումն ունի «Գազպորմ Արմենիան» , որն առավել քան թանկ ռեսուրս է վաճառում, իսկ այն ջերմոցատերերը, ովքեր գազով փորձում են տաքացնել ձմեռային ջերմատները, մատնվում են սնանկության: Միլիոնների հասնող գումաների տակից չեն կարողանում դուրս գալ:
Եվ այս պարագայում ՀՀ գյուղատնտեսության փոխնախարար Գառնիկ Պետրոսյանը հայտարարել է, որ պետությունը այստեղ անելիք չունի և չի կարող օգնել, ասել է թե, նախարարությունն այս պարագայում ձեռերը լվացել ու մի կողմ է քաշվել:
Ստացվոմ է, որ փոքր ջերմոցատերերը կարող են գլուխները քորել, եթե եղունգ ունեն, իսկ խոշոր ջերմոցատրերի գլուխը գյուղնախն է քորում: