Կյանք արժեցող խաղաղություն. Ալբերտի մտորումները

Երևանի Լեւ Տոլստոյի անվան թիվ 128 հիմնական դպրոցը հայտարարել է շարադրությունների մրցույթ  «Կյանք արժեցող խաղաղություն» վերնագրով, որի նպատակն է նախազորակոչային տարիքում արժևորել գիտակցությունը բանակի ու սահմանը պահող զինվորի հանդեպ:

Newspress.am-ի խմբագրություն է ուղարկել նույն դպրոցի 9-րդ «ա» դասարանի աշակերտ Ալբերտ Հովհաննիսյանը, ում ստեղծագործությունը լավագույնների շարքում է: Մեզ հետ զրույցում պատանի Ալբերտը նշեց, որ որպես ապագա զինվոր ինքն ու իր տարեկիցները պատրաստ են նույն քաջությամբ ու համառությամբ պահպանել մեր սահմանի անվտանգությունը, որն այսօր անում է յուրաքանչյուր զինվոր:

Ստորև ներկայացնում ենք ապագա զինվորի մտորումները.

«Մեր կյանքը հիմնված է մեր զինվորների մարտունակության ու զորության վրա: Այսօր հայ-ադրբեջանական սահմանին կանգած հայ զինվորները հերոսկան, բայց և դժվար ժամանակների զինվորներ են: Թշնամին, խախտելով հրադադարի ռեժիմը, ամեն պահի ստեղծում է պատերազմային իրավիճակ: Եվ միայն մեր քաջազուն զինվորների զգոնության շնորհիվ է, որ այսօր պահպանվում է հարաբերական խաղաղ վիճակ:

Այո, հարաբերական խաղաղ, քանի որ մինչ մենք այստեղ մեր դասարաններում, մեր տանը, կամ աշխատավայրում հանգիստ մեզ համար մեր առօրյա դասերով, աշխատանքով ու հոգսով ենք տարված` սահմանին կանգնած հայ զինվորը կանխարգելում է թշնամու դիվերսիոն գործողությունները` թույլ չալով նրան ներթափանցել մեր սահմանները: Իհարկե այս ամենը, որքան մեզ համար այդ պահին անաղմուկ, այքան էլ վտանգներով ու դրանից բխող հետևանքերով հղի է լինում սահմանում կանգնած զինվորի համար: Նրանք` մեր հայ զինվորները, մեր հողը, մեր հայրենին, մեզ ու մեր ընտանիքների խաղաղությունը պահպանում են իրենց կյանքի գնով: Կյանք, որի համար ողբում է ոչ միայն որդեկորույս ծնողը, այլև ցանկացած հայ քաղաքացի, ով գիտակցում է, թե որքան մեծ է իր ազգի կորուստը, ով հասկանում է, որ մի տան ճրագ ևս մարեց իր խաղաղության ու անհոգ ապրելու համար, որ հենց այդ զինվորը այդ պահին, երբ ինքը հանգիստ քնած էր, կամ մեկ այլ գործով զբաղված` մարտնչում էր թշնամու դեմ:

Ամեն անգամ, երբ լսում եմ, թե ինչպես են լրատվամիջոցները հայտնում, որ գիշերը` դիվերսիոն գործողությունների ժամանակ զոհվել է զինվոր, միաժամանակ և ցավ եմ ապրում և հպարտություն: Ցավ եմ զգում մեր կորստի համար: Հպարտ եմ, որ սահմանին այսօր քաջ տղերք են կանգնած, ովքեր չեն վարանում, չեն երկնչում, չեն վախենում ու նետվում են պայքարի: Ես հավատում եմ, մեր զինվորներին ու վստահում եմ իմ կյանքը նրանց: Ես էլ վաղը նրանցից մեկն եմ:

Տարբեր պատերազմներում հայ հերոսների ու այսօրվա հայ զինվորի արիությունն ու քաջությունը մեզ համար դաս են: Նրանք` իրենց սխրագործություններով ու հայրենանվեր ոգով, լավ օրինակ են իմ, իմ հասակակիցների ու գալիք սերնդի համար: Զինվոր դառնալը հայի համար մեծ առաքելություն է: Եվս մի քանի տարի` և ես էլ կհամալրեմ հայ զինվորների շարքերը ու մեր հայոց բանակի մաս կկազմեմ:
Բանակ, որ խաղաղություն պաշտպանող բանակ է. բանակ, որ կանգնած է մեր երկրի անկախության ակունքներում. բանակ, որ մեր ներկայի ու ապագայի գրավականն է. բանակ, որ խաղաղության երաշխավոր է… Կյանք արժեցո’ղ խաղաղության»: