Կոռուպցիան՝ «հակակոռուպցիոնիստ» Բագրատ Եսայանի տանը

Այն, որ Հայաստանն ու հայ ժողովուրդն այսօր կանգնած են լինելիության խնդրի առաջ և օրվա իշխանության թեթև ձեռքով ոչնչացվում է հայ ժողովրդի արժեհամակարգը` անհերքելի փաստ է։

Բայց պետք է հասկանալ` ինչու մարդիկ նախընտրեցին կորցնել երկիրը, բայց ազատվել «նախկիններից»...

Հիշենք` «թավշյա հեղափոխության» գլխավոր կարգախոսը և այն, թե ինչո՞ւ մարդիկ դուրս եկան «մերժելու Սերժին»։ Այսօր ում էլ հարցնես այդ մասին, միայն մի նախադասություն է ասում` «դուրս ենք եկել թալանի դեմ պայքարելու»... ու այ, հենց աստեղ էլ «թաքնված է շան գլուխը», այսինքն` մարդկանց զայրույթի ու «հեղափոխության» շարժառիթը։

Այլ ձևակերպմամբ՝ քաղաքացիները դուրս էին եկել պայքարելու կոռուպցիոն երևույթների դեմ, ու դա է  նաև պատճառը, որ պատերազմում պարտություն կրած Նիկոլ Փաշինյանին առիթ է տալիս մինչ օրս էլ  շահարկելու և ասելու, թե` «կոռուպցիայի դեմ պայքարել ու հաղթել է...»։ Ու այստեղ խնդիրն այն չէ, որ իրականում այդպես էլ չի հաղթահարել, այլ այն, որ թեև թշնամու և կոռուպցիայի դեմ պայքարները  անհամատեղելի հարթություններ են, բայց որքան էլ չուզենք` փոխկապակցված ու շղթայված իրականություն են, որը հասցերեց մեզ այս օրվան։

Ու այստեղ է, որ ուզում ենք հիշել` իսկ ովքե՞ր են նախկինում փորձել պայքարել կոռուպցիայի դեմ ու տապալել այդ պայքարը...

Այո՛, Հայ հեղափոխական դաշնակցության անդամները։

ՀՅԴ-ն տարիներ շարունակ հայտարարում էր, թե հարկավոր է ստեղծել հակակոռուպցիոն մարմին։ Բայց դա անում էր ոչ թե այն պատճառով, որ իսկապես ուզում էր երկրում վերացնել կոռուպցիան, այլ «պայքարի» անվան տակ խարխլել իշխանության հիմքն ու դառնալ դրա «գլուխը»։

Ի վերջո, կառույցն ստեղծվեց, ու Հանրապետության նախագահին կից հակակոռուպցիոն ռազմավարության մոնիթորինգի հանձնաժողովի նախագահ դարձավ ՀՅԴ–ական Բագրատ Եսայանը։

Ու թեև ՀՅԴ-ին այդպես էլ չհաջողվեց վերցնել երկրի ղեկավարության պարտավորությունը, բայց կոալիցիայի շրջանակներում ՀՅԴ որոշ անդամներ դարձան չինովնիկներ ու, Բագրատ Եսայանի ղեկավարությամբ էլ, իրենց ձեռքը վերցին հակակոռուպցիոն դաշտը «վարել-ցանելու» «դաժան» աշխատանքը։

Նպատակը ոչ թե ալան–թալանի դեմ պայքարն էր, այլ այդ ամենը «կոնտրոլի» տակ պահելն ու սեփական  շահն առաջ տանելը։

Համենայնդեպս, Բագրատ Եսայանը ջանք չէր խնայում ասուլիսներում ու ամեն առիթով հայտարարելու, թե իրեն կոռուպցիայի կոնկրետ դեպքեր հայտնի չեն: Նա մասնավորապես ասել էր.

«Կոնկրետ փաստեր ես չգիտեմ, եթե եղել են մարդիկ, ովքեր ասել են, որ կոնկրետ փաստեր ունեն իշխանության մեջ գտնվող կոնկրետ մարդկանց վերաբերյալ, հարցն ուղղեք իրենց: Ես այդ փաստերին ծանոթ չեմ»...

Այստեղ դասականը կասեր` «Իյա, իրո՞ք»...

Իրականում երկրում ոչ թե կոռուպցիա չկար, այլ ՀՅԴ-ական  Բագրատ Եսայանը մի կրակոցով երկու նապաստակ էր խփում.

Նախ նա օգնում էր ՀՀ երկրորդ նախագահ  Ռոբերտ Քոչարյանին թոզ փչել  Եվրամիության աչքերին` ցույց տալով, թե իբր պայքարում է կոռուպցիայի դեմ (քանի որ Հայաստանի հետ հարաբերություններում Եվրոմիությունը նաև այդ նախապայմանն է դրել), ինչպես նաև օգնել ինքն իրեն ու իր կուսակցական ընկերներին` կոռուպցիոն որոշ սխեմաներով ունեցվածք ձեռք բերելու հարցում։

Թե ինչպես կոռուպցիան մտավ նաև «հակակոռուպցիոնիստ» Բագրատ Եսայանի տուն, մանրամասն դեռ կանդրադառնանք այլ հրապարակումներում։ Հիշեցնենք միայն ոչ վաղ անցյալում տեղի ունեցած մի միջադեպի մասին, որի անմիջական մասնակիցը Բագրատ Եսայանն էր` իր տիկինոջ` Վերգինե Եսայանի հետ։

Բանն այն է, որ 2017 թվականին, երբ Կրթության և գիտության նախարարը դաշնակցական Լևոն Մկրտչյանն էր, Բագրատ Եսայանը գործի դրեց իր լծակներն ու զոռբայությամբ իր կնոջը դարձրեց «Երևանի հենաշարժական համակարգի խախտումներ ունեցող երեխաների թիվ 17 հատուկ դպրոց»-ի տնօրեն։ Այս պաշտոնը նա մինչ օրս զբաղեցնում է։

Այն ժամանակ, թերևս NEWSPRESS.am-ն այն եզակի լրատվամիջոցներից էր, որն անդրադարձավ ՀՅԴ–ական նախարարի կամայականությանն ու նշեց, որ դպրոցի տնօրենի նշանակումը որոշվել է միանձնյա։

Նախարար Լևոն Մկրտչյանը, հավանաբար, շատ էր ցանկացել լավություն անել ու դուրս գալ Բագրատ Եսայանի մեկ այլ լավության տակից։ Նախարարը  տապալել էր տնօրենի մրցույթը` իր դաշնակցական ընկերոջ տիկնոջ աչքը «ծուռ չթողնելու» համար: Քանի որ մի քանի մրցույթ տապալելուց հետո` տնօրենին ոչ թե ընտրում,այլ նշանակում են։

Այս «հաղթարշավի»  ճանապարհին, դաշնացական ընկերների մտքով անցել էր անգամ դադարեցնել հատուկ դպրոցի ֆինանսավորումը, որով, ի դեպ, հոգում են նաև  երեխաների սննդի ծախսերը։

Ստորև ներկայացված է փոքրիկ տեսանյութ` այդ օրերին իմ և Վերգինե Եսայանի զրույցից։ Ու քանի որ նա խուսափում էր նկարահանվել` ստիպված էինք նրա հետ խոսել գաղտնի նկարահանմամբ։ 

Նկատենք նաև, որ այն ժամանակ մանկավարժական կոլետիվը նրա դիմաց փակել էր դռները, բայց Վերգինե Եսայանին հաջողվեց սիրելի ամուսնու և նրա դաշնակցական ընկերոջ շնորհիվ, ոստիկականական ուժի կիրառմամբ, մուտք գործել շենք ու հաստատվել այնտեղ։

Ահա այսպիսի կարկանդակներ, որոնք համտեսելուց հետո կմատուցվի նաև նոր տեսականի` Բագրատ Եսայանի կողմից քողարկված ու իրականացված «կոռուպցիոն սխեմաների» տեսքով։ 

Արմինե Մկրտումյան